Mehmet Emin
@Karmapolice
Mantık al-tayr kitabının üstüne direkt bu romani okudum. Aslında iki hikayede özünde aynı temel üstüne kurulmuş, öze varmak. Fakat Feriduddin Attar bu dönüşüm için çekilecek cileleri, katlanilacak yolları anlatırken ne kadar acımasızsa aksine Siddhartha da gayet uyumlu,sevgi dolu bir donusum anlatılıyor. Belki de bu sebeple Siddhartha romanı çok hoşuma gitti. Yazar asıl değişimin tek yönlü değil, her yönden, en beklenmedik insanların ogretisiyle gelebileceğini gayet güzel hikayelendirmis.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Bu kitabı okurken genel olarak hissettiğim Feriduddin Attar da inanılmaz bir ölüm korkusu olduğuydu. Hatta bir pasajda diğer kuşları ikna etmek için Huthut kuşunun kullandığı yöntem ölüm korku üzerinden diğerlerini ikna etmekti. Hatta bir ara herşeyin hiçliğe bağlandığı bir nokta oluşturuyordu ölüm üzerinden. Değerlerin degersizligi biraz nihilist bir yaklaşım gibiydi. Birde üzerinde durmak istedigim, kitapta belli hikayelerde escinsel konular vardı. İki erkek arasında ki derin aşk hikayeleri. Ama tasavvufda işlenen "aşk" teması bildiğimiz duyguyla alakalı olmayabilir, yalan olmasin bu yaklaşım hakkında çok bilgim yok maalesef. Son olarak "Seni yaşaman için yetiştirdiler; fakat ölmen için bu aleme getirdiler."
Umut Sarıkaya'nın naber dergisinde ki çizimi sayesinde haberim oldu bu hikayeden.Kitap, toplum standartinda normal olarak kabul edilemeyecek Bartleby adlı karakterin ve onun patronunun öyküsünü anlatıyor.Guzel bir kitap.Ama kitabı okurken az buz etrafımda ki insanları ve kendimi romanda bir yere koymaya çalıştım.Sonuc olarak biz ne Bartleby ne de patronu değiliz.Hikayede sadece kızan,bağıran,kendi cikarini kollayan,kısaca hayatının akışında ki digerleriyiz.
Yusuf Atılgan siyasi faaliyetlerinden dolayı öğretmenlik mesleğinden ihraç edilince genç yaşta İstanbul'dan doğum yeri olan Hacırahmanlı köyüne yerleşmiş ve otuz yıl boyunca çiftçilikle uğraşmıştır. Yazdığı öykülerdeki temada genelde kırsaldan kaçış üzerine kurulmuştur. Bu açıdan bakılınca Zebercet karakteri de aynı tema üstüne kurulu. Durağanlık cehennemi. İçinde bastırılan her şey malum kadının gelmesiyle değişecektir. Zebercet kendi farkındalığını kaybeder, içinde gizli tuttuğu eşcinsel eğilimleri açığa çıkar. Belki de ilişkiye giremediği temizlikçi kadını boğarak kendisine ve yaşamına duyduğu nefreti açığa çıkarmaktadır. Bu kısımda iç sorgulamalarını yoğun bir bilinç akışı tekniğiyle sunulur. Bir çok ihtimal sonucunda en makulune karar vererek intihar eder. Cinselliğin bu kadar ön planda olması okuyucuları rahatsız edebilir fakat herkesin içinde saklı tuttuğu farklı türlerde haz duygusunu bu kadar açık bir dille ve mükemmel tasvirlerle yazdığı için Yusuf Atılgan bana göre büyük bir alkışı hakediyor. Bir anektod olarak bu kitaptan sonra Hacırahman'lı köyünden ayrılarak İstanbul'a yerleşiyor ve uzun süredir mektuplaştığı kadınla evleniyor. Keza bu romanda sadece karısının anlayabileceği bir çok gizli mesaj varmış.
