Rabia Çerçi
@Karpuzcuk22
Kahramanmaraş sütçü İmam üniversitesi
22 Temmuz
26 okur puanı
Temmuz 2023 tarihinde katıldı
Aylak Adam
Sonunda okuduğum ve çok beğendiğim enfes bir kitap. Oğuz Atay'dan sonra iyi bir şey okumamıştım. Üstüne okuduğumda hayal kırıklığı yaratmayacak bir roman bulmakta zorlanacakmışım hissi var içimde şu an.Teğet geçişlerin, anlatılmak istenirken anlatılmayanların sayfalardan akışı, Tutunamayanlar'ın göz kırpışı, 50lerde yazılmış bir romanın halen bunca hissedilirliği -hele ki bunca aylakken- ve karşılıklı asılmış iki resmin, aşk yanılsamalarının, başarılı psikolojik çözümlemelerin, kadın erkek farklılıklarının harika bir anlatımı...Yazmanın a,b,c'si gibi cinsellikten ayrıntılara, aşktan renklere, toplumdan gözlemlere, hesaplaşmalara, saçmalamalara ve hayata herşeyin katıldığı sağlam bir kitap.
Özellikle de yalnızlığı bir kez çıkarmanın kaçma isteğini getireceğini öngörüsü, günlükler, mektuplar.. İlk seni seviyorum'un savruluşunda bile farklılıklar, açıklanmayan ama bildiğimiz başka hikayeler..
Birbirine teğet geçen iki kahramanı biraz puslu biten bir aşkı, saplantıdan kurtulmak için yapılanları ve düşünmek için vakit kalmaması gereğini okumak harikaydı romanda..
Yusuf Atılgan'a saygı duyarken aylaklığın ancak aşkı aramak olduğunu düşündüm ya da aşkı aramanın aylaklık ya da herneyse anlamadım, anlamazlar...
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kürk Mantolu Madonna
Puan vermedi
Türk Edebiyatının belki de en derin karakterini yaratan eser.
Dıştan kabullenmenin, içten isyan etmenin öyküsüdür Raif efendi'ninki. Kendine kurduğu küçük dünyada hapis olmayı özgürlük olarak görüşünde ki paradoks insanı çıldırtır. Yalnızca bir not defteri ile yaşayabilen, nefes alabilen bir adamdır karşımızdaki. Bir kez gerçekten yaşamıştır, ve bunun tekrarının mümkün olmadığını anlamıştır. Bundan sonrası bir hatıraya sarılmaktan ibarettir. İnsanın bir maddi hayatı bir de iç dünyası olması şarttır ama bunların birbirine uygun olacağını, birbirine benzeyeceğini iddia etmek yanlış olur der kitap. Raif efendinin maddi hayatı ne kadar fakir ve sıradansa, iç dünyası o kadar zengin ve sıradışıdır. Dünya her birimiz için yalnız onu algıladığımız şekliyle, yalnız zihnimizde mevcuttur ama zihnin bu dünyaya katabileceği derinliğin bir hududu yok mudur? Raif Efendinin bize gösterdiği böyle bir hududun var olmadığıdır. Zihninin içindeki alemi yaşadığı her gün derinleştiren bu adam her gün aynı şekilde traş olmakta, işe gitmekte, akşam elinde nevaleyle eve dönmekte, kendisini anlamaya asla uğraşmamış ailesiyle aynı çatı altında olmayı sürdürebilmektedir. Fakat buna dayanacak kuvveti nereden bulmaktadır? Çoğu insanın içini kemiren kendini anlatma gayreti nasıl olup da bu adamın yanından geçmemektedir? bir kez anlatmıştır kendisini, anlayabilecek olana ve tekrar etmeye uğraşmamıştır bunu, o bir defanın hatırasıyla yetinebilmiştir. Raif bey yetinmeyi bilmenin insanıdır.
dostoyevski'nin yeraltı adamının kardeşi gibidir Raif Efendi. Herşeyin farkında olan, kendini küçük dünyasına hapsederek gerçekten kaçmaya çalışan adamlar ama dostoyevski'nin karakterinde öfkeye dönüşen, bulduğu her fırsatta herkese saldıran farkındalık Raif Efendide bir kabullenişe sebep olur. "batı" dediğimiz