Benim vicdanım hiç olmadı ki! ne sızlıyor böyle içimde? ne engelliyor kendimden vazgeçmem mi? bazıları kolsuz doğar… ben vicdansız gelmişim dünyaya vicdansızım…
Reklam
Yaşayarak intihar etmeyi seçenlere yardım edilemez…
Uyudum evet sıtma krizlerimde yataktan çıkmadım günlerce ama hiç bayılmadım yolda yürürken ne de mide kanaması geçirdim aslında bu kadar patlayan volkana kafamda kopan fırtınalara en azından bir asabi ülser yakışırdı ama olmadı sonra anladım ki nasırlaşmış meğerse ruhum en azılı paranoya taş çıkartacak kadar kaygılı olsam da alışmış bunu iç organlarım ruhsal sorunların organik hale dönüşme eşiklerini çok büyütmüşüm farkında olmadan….
“insana değil, cebinden çıkan kâğıtlara değer veren sistemler,”
Zaman, arşınla endazeyle ölçülebilecek bir tarla olmadığı gibi, mille ölçülebilecek bir denizde değildir ; bir yürek çarpmasıdır..
Reklam