Geçmişinde çok acı çekmiş insanlar bir süre sonra yalnızLık diye bir duvar örerler insanlarla aralarına.
Güven duyqularını kaybettikLerinden dolayı şüphe duyquları çok qüçlüdür.
Sözlere olan inançlarını kaybettiklerinden davranışlara önem verirler.
Duyarak deqil qörerek inanırLar.
Aşk üstüne yapıLan sohbetlerde pek konuşmazlar ancak sohbete tebessüm ederek katılırlar sadece.
Çay ve şarkılara karşı bağımılıkları vardır.
Bazen birine şans vermek isteseler bile
ürkek bakışları, titreyen elleri ve kulağı sağır edecek iç sesLeriyLe tüm duyqusallığını yenilqiye uqratıp yüreqine inat tabana kuvvet kaçarcasına qiderLer.
Çünkü bilirLer ki
Bir insanın seni ne kadar seveceqi ya da ne kadar üzeceqi dönqüsü arasında sıkışıp kalmaktansa,
tek başınalıqın verdiği o huzur her zaman daha sevilesidir...