Canın ne kadar yanarsa yansın
Yol ver gitsin seni üzene
Sevdiğinmiş akrabanmış düşünme
Seni anlamayanı kendine dayatma boşuna
Varlığınla mutlu edemediğini
Yokluğuna baş başa bırakmaktan sakınma
Seni düşünmeyeni sen hayatına
Söz konusu yapma
Yol ver gitsin gitmek isteyene
Dönüp yüzüne bile bakma
Yolunda gitmeyen şeyleri düşünüp
Kendini kahretme
Hep senden gidecek diye bir şey yok
Yol ver gitsin hayatındaki bencillere
Kendini zeki sanan o zavallıları
Her şeye tek taraftan bakanları
Şöyle bir kenara bırakmaktan sakınma
Yol ver gitsin kendini bulunmaz sananlara
Sakın acıma...
Seni yarı yolda bırakanı
Düşünerek ona hala bir şeyler besleyerek
Kendini onun dönüşüyle avutma
Dönse bile sevinme yol, alışkanlık olur
Bir kere başkasına akan o su
Gün olur yine yönünü unutur
Yol ver gitsin gidene kalmasını dileme
Her gün kendini öldüreceğine
O zalimi bir kere bitir yüreğinde