Züleyha
@Kayraz
İstanbul
145 okur puanı
Ocak 2018 tarihinde katıldı
bütünün ritmini hiçbir zaman göz ardı etmem. Derken gün gelir bakarım elimde bir ceset var- artık etkisi geçmiş bir sanat akımının kutsal kalıntılarını saklamışım duygusuna kapılırım.
Reklam
Göz'ün görmek istediği son şeydir içerik. Taksilere, banyo tesisatına, kızlara ve spor sonuçlarına hiç bakamaz. Gerçekten de o kadar uzmanlaşmıştır ki sonunda kendi kendini izlemeye koyulur. Ama belli türde sanata bakmak için ondan iyisi yoktur.
Resim Düzlemi'nin, aslında güzel ve sahici çocuklar yetiştirmiş olan, ama geriye yalnızca Soyutlama denen ensestvari bir ilişki bırakan Perspektif Baba ile Espas Anne de dahil herkesi nasıl yok ettiğini; Soyutlama'nın ahbapları Metafor ve Belirsizliği nasıl horgördüğünü; Resim Düzlemi'nin sıkı dostu Soyutlama ile birlikte Kolaj adındaki ısrarcı sokak çocuğunu nasıl aralarına almadıklarını ama onun bir türlü vazgeçmediğini... Masallar, sanat tarihinden daha geniş bir bakış açısı sunar.
Modernizmi çocuklara bir dizi Ezop masalı gibi anlatmak mümkün müdür? Böylesinin, sanat sevgisi aşılamaya çalışan derslerden çok daha iyi hatırlanacağı iddia edilebilir. "Derinlik Yanılsamasını Kim Öldürdü?" ya da "Resmin Kenarları Resmin Merkezine Nasıl Başkaldırdı?" gibi masallar düşünün. "Tuvalin Irzına Geçen Adam"ın devamında da "Çerçeve De Nereye Gitti?" yer alırdı. Hem masallardan ders çıkarmak da kolay olurdu: "Eriyip Giden Boya Katmanının Şişmanlayarak Geri Dönüşü" gibi.