Züleyha

Züleyha
@Kayraz
İstanbul
145 okur puanı
Ocak 2018 tarihinde katıldı
Hangi resim hangisinin yanında kötü durur? Resim asmanın kendine özgü estetiği kendi belli alışkanlıklarına göre gelişirken, bunlar zaman içinde gelenek haline gelir, sonra da kanunlaşır. Sanat yapıtlarının, duvarı adeta bir tür sahipsiz toprak gibi algılayarak kendi karasularını dayattığı bir süreç başlar. Müzelerdeki grup sergilerini bölen sınır savaşlarından pek uzak değiliz. Sanat yapıtlarının modern galerinin yersiz yurtsuzluğu içinde kendi yerlerini değil de sınırlandırdıkları alanları belirleme çabalarını izlemekte garip bir kaygı uyandırıcı durum söz konusudur.
Ellili ve altmışlı yıllar boyunca bilincine varmaya başlayacağımız yeni bir konunun nasıl kanun haline gelmeye başladığını fark ederiz: Bu, o zamanın ifade biçimiyle söylersek, bir sanat yapıtının "soluk alabilmesi için" etrafında ne kadar boşluğa gerek duyduğu konusudur.
Kübizm, boya resminin gelişimine katkıda bulunarak yok oluşunu ertelemiştir. Belli bir sisteme indirgenebilir bir akımdır ve sistemler, sanattan daha iyi anlaşılabilir olduğu için, akademik resme hakim olmuştur. Sistemler, başka bir takım şeyler gibi, adeta bir Halkla İlişkiler türü olarak, o iğrenç ilerleme fikrini destekler. İlerleme, karşı tarafı yok etmek anlamına gelir. Fakat modernizm içindeki güçlü karşıt ses Matisse'inkidir ve renk üzerine baskı yapmadan, sağduyuyla konuşmuş, ama yine de Kübizmi korkutup karatmış, grilere bürünmesine yol açmıştır.
Los Angeles ekolü -ilk kez olmak üzere!- yerleşik sanat tarihinin içinde kendine işte böyle yer edinmiştir; yüzeyle ilişkili bu tür bir saplantının yerel bir tavır altında gizlenmesi ve taşralı bir küstahlık gibi görülmesi de şaşırtıcıdır.
Geç-modernist resim, artık içi insanı delirtecek kadar boşalmış olan inatçı resim düzleminden birazcık daha anlam çıkartabilmek için Boyasal Alan resminin dışında da bazı akıllı fikirler ortaya atmıştır. Buradaki strateji temsi'dir (miş gibi yapmak), metafor değil (inanarak yapmak): yani resim yüzeyinin "... gibi" olduğunun söylenmesidir.