Züleyha
@Kayraz
Söylediğine göre o güne kadar yalnızca bir "idolü" vardı, o da para kazanmaktı. Ama bu " en kötü tapınma türlerinden biriydi. Hiçbir idol, paraya tapınmak kadar küçük düşürücü değildir" diyordu. "Düşüncelerimin çok büyük bölümü en kısa sürede en fazla parayı kazanmaya kilitlenmiş hâlde ve işle ilgili kaygıların eziciliği altında daha çok uzun süre devam etmek, beni daimi bir kurtuluş umuduna çok uzak bir hâle getiriyor olmalı."
çünkü insanın sıcaklığı çaresizliği eritebilir bazen.
yalnızlığa tepki verilebilir, vermek ve almak yolunda karşılıklılık ilkesi daha çok benimsenebilir ve var olan hayatlardaki boşlukları yamamak yerine daha özgün yaşam şekilleri icat edilebilir.
Haimabati Sen'in ilişkileri karşılıklıydı, bir yetişkin ve bir çocuk, bir anne ve bir öksüz arasındaydı; her birinin diğerinde olmayan bir şeyi verebileceği ilişkilerdi. Ancak insan birbirini takdir etmeye başladığında ve dostlukları neticesinde daha önce var olmayan bir şey yarattıklarında, ortaya çıkan sonuç yeni doğmuş bir bebeğin karakterinden daha tahmin edilebilir değildir.
Malvarlığı onunkinin yüz katı olan zengin adam ise itibarını sürdürebilmek için birçok yükümlülük altına giriyordu; çünkü "Tanrılar ve yurttaşları onu hoş görebilsinler" diye sahip olduğu malvarlığından üç kat fazla itibara ihtiyacı vardı. Yalnızca zenginliğinizi nasıl kullanacağınızı bildiğinizde gerçekten zengindiniz.