Düşünmesi bile acıtır, incitir bazı şeylerin.
Yokluğun mesela. Belki de her yokluk gibidir. Herkesten ve her şeyden ayıran şeyler olmasa. Her gün kimin hatırını soracağım mesela. Kime saatlerce gevezelik ederek içimi döküp rahatlayacağım. Her gün defalarca kime kendine dikkat et, iyi bak kendine diyeceğim. Kiminle tartışıp, kavga edeceğim. Kime geçecek nazım, kimde cesaret bulacak avazım...
Kolaydır belki de, bunlar olmasa...
Mesela tuttuğun takım kaybedince maçı, kime gidip dalga geçeceğim maç boyunca senin takımın kazansın istediğim halde. Bir sevincim, heyecanım ya da sıkıntım olduğunda kime anlatacak kiminle paylaşacağım. İki günde bir ne olur ne olmaz diye kiminle helalleşeceğim. Kimi kıskanacak, içten içe dert edeceğim.
Kolaydır belki de, bunlar olmasa...
Bir hayal kurduğumda kimi katacağım sen yoksan. Kim sevecek hayallerimi, kim hayranlıkla dinleyecek fikirlerimi. Kim kızacak, bağıracak bazen sonra dönüp gönlümü alacak. Daha da kötüsü kime bazen darılıp, sonra hemen sarılacağım sen gibi. Kim sevecek beni...
Kolaydır belki, bunlar olmasa...
Kays Mahfi (Miranda'ya Mektuplar)