Bazı sözler vardır, oğlum Hidayet,insan onlarsız edemez. Ölü noktaya gelmiş olan bir oyun, onlarla birden canlanır; akıcı, sürükleyici duruma gelir. Cümlelerin üstüne bir ağırbaşlılık gelir; seyredenler, neden olduğunu bilmeden, birden duygulanır. Oysa, insan kendisine ait gizli bir kötülüğü, can sıkıcı bir küçüklüğü farketmiştir tam o sırada; içinden, yüzünü buruşturur. Fakat, oyunu ,ne pahasına olursa olsun sürdürmek gerekmektedir; oyunun kuralı budur.
BEN BURADAYIM SEVGİLİ OKUYUCUM, SEN NEREDESİN ACABA?
Diyerek bitiyor kitap ve kendisiyle, yazma süreciyle ilgili arayışının devam ettiğini bunun okuyucudaki yansımasını merak ederek soruyor bence. Oğuz Atay inşaat mühendisi kimliğinin etkisiyle de fazlaca (ama çok güzel) analizler yapıp kendi çıktılarını alan bir yazar. Kendi yazısını, hayata bakışını, yaşamını dahi sürekli analitik süreçlerden geçiren ve kafası gerçekten farklı çalışan çok özel bir yazar. Kitap hakkında yorum yapmak zor olduğu için genel özelliklerinden bahsediyorum ama kısaca okunmaya ve anlamaya çalışmaya değer .