Ay Işığı
@Kbraay
"Sabahı beklemeyiniz dostum,
geceden yola çıkınız."
Nutuk Değil İklim
Eğitimle ilgili çoğu örnekte, çocuğun ve öğretmenin omuzlarına eğitim yükünün tamamını yüklemek gibi "manevi" ve "idealistçe" olan eylemin sadece sponsoru ve amigosu olarak belli bir mesafede gözlemci olmayı seçmek gibi bir alışkanlığımız var. Maddi yükü zaten omuzlamış olmak, birçok ebeveynin vazifesini yaptığı duygusunu yaşamasını yol açıyor. Oysa nasıl derler, "Kazın ayağı öyle değil" Örneğimiz olan hafızlıktan devam edelim. Bir evde bir çocuk hafız oluyorsa, bir bakıma bütün aile hafızlık düzenine geçmelidir. Eve gelip giden trafiğinden, evin olağan seslerinin kısılmasına kadar bir dizi ciddi önem uygulamak gerekir. Aslında evde bir tür iklim kurmaktan bahsediyoruz. Hani bir söz vardır "Doğuda bireyler değil, aileler evlenir. " Bunun gibi, hafızlık yapılan bir evde sadece çocuk/birey hafız olmaz. Bütün aile hafız olur, yani hafız oluyor gibi bir düzene geçer, geçmelidir.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Kendinizi, ne felç eden bir melankolinin ne de bön bir dünya telaşına içine gömmeden gerçekleşen bu sonbahar tecrübesinin anlamı, yaşamanın bizzat kendisinin sağladığı tefekkür, bilgelik ve görgü demektir. Bilgece, insanca, tabiatta barışık ve anlama dolu bir hayatın kendisi, sizin onu dışarıdan anlamlandırmaya çalışmanıza gerek kalmadan elinizden tutabilir, size denge bahşedebilir, teorinin ve ideolojinin, kitapların ve öğretileri aşırılıklara eğilimli dünyasının dışında bir okul işlevi görür.
Sabah dersinden hep birlikte kalırken
Sabahın ilk ışıkları açarken, sokaklarda, duraklarda ve bekleşen çocukları görüyorum. İlk derslerine yetişmenin telaşında olan, yataktan kopartılmış minik bedenler. Bu mübarek saatleri, yerince ve usulünce karşılamıyor olmanın bütün ağırlığı ve biçimsizliği üzerlerinde. Eğer bu anlara duyarak, duyumsayarak, dinginlik içinde, bir mucize ile tanışmanın uyanıklığında tanık olsalardı, bu zavallı halleriyle alacakları derslerin topundan daha asli, daha temel bir ders almış olacaklardı.
Sabah dersinden hep birlikte kalırken
Sabah en çok da ilk anları ile büyüler. Gündoğumu anı göğün, gece boyunca içinde tuttuğu aydınlığı bir hamlede bırakmaya zorlandığını hissettirir. Güneş, neredeyse aceleyle, bir çırpıda doğuverir. O ana kadar, karanlığın içinde birbirinden farksız ama birbirine benzeyerek uyuyan eşya, birden ayrılır, farklılıklaşır, kendiliğinin farkına varır.
Sabah aydınlanmanın temsilidir. Dış dünyaya patlayan bir ışık bombası gibi sabah, birkaç dakika içinde tabiatı dönüştürür, görünür kılar. Gece boyunca gizlenmiş hakikatı ortaya serer. Sabahı tecrübe etmek, sabahtan önce de hakikatin orada bulunduğunu ama perdelenmiş olduğunu tecrübe etmektir... Birkaç sabah tecrübesi bize, geceyle birlikte perdelenen hakikatin sabahla birlikte erişilebilir olduğunu söyleyecektir. Yine bize, hakikati bizim yaratmayacağımızı, kurgulamayacağımızı, biçimlendirmeyeceğimizi, sadece aydınlıkla birlikte ona tanık olacağımızı da söyleyecektir.