Ay Işığı

Ay Işığı

, bir kitabı yarım bıraktı
Ursula K. Le Guin
7.4/10 · 4.747 okunma
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Puan vermedi·148 syf.··
Beğendi
·
2025 15. kitabı
Kendisiyle beraber mezara götürmek istemediği, söylemek istediği bir şey var ama söyleyemediği de aynı zamanda. Söyleyemiyor çünkü herkesin aklının ereceği bir öykü olmadığını düşündürüyor. Onu yürekten anlamak, ta içten duymak gerek diyor. Onun için de anlatmaktan cayıyor.. Savankul ile karşılaşmasında 17 yaşında göz alıcı bir ırgat kızı idi Tolgonay. Savankulu çalışırken seyretmek zevk veriyor ona. Herkesin uykuda olduğu sırada Savankulla işbaşı yapar, her sabah şafakla birlikte aşkları yeniden doğardı. Bir tarlakuşları bile var. Savankulla çalışmak için kaldıkları ay ışıklı geceler. İnsan için en büyük mutluluk budur. Çiftçinin zevki ekip biçtiğinin kendisinin olmasıdır. Tolgonay ile Savankul evlenirler üç oğulları olur. Kasım, Muslubek, Caynak.. Bir tek sözcüğü yazmanın ölüm gibi gelmesi, sırtında koca buğday çuvalı varmış gibi ter dökmesi ve Savankul'un çocuklarından okumayı öğrenmesi.. Hepsi sıcak bir hikayenin parçasıydı ta ki savaş çıkana kadar. Tolgonayın hatırındakiler, bir savaşın insanlara yaşattığı ya da yaşatmadığı duygular.. Kitap beni çok etkiledi. Okumanızı ısrarla tavsiye ediyorum. Şimdi Diğer Cengiz Aytmotov eserlerini okumalı. İyi okumalar..
Toprak AnaCengiz Aytmatov · Ketebe Yayınları · 202177,7bin okunma
İyilik, yolda bulunan, gökten düşen bir şey değildir, insan insandan göre göre öğrenir iyiliği.
Bana sorarsanız gerçek mutluluk yaz yağmuru gibi birdenbire boşanmaz insanın başına. Davranışlarımıza, çevremizdeki insanlarla ilişkilerimize her gün azar azar çekidüzen vererek eksiklerimizi tamamlarız. Yavaş yavaş biriken bir şeydir mutluluk.
Tam gece yarısına doğru gökyüzüne baktım ve yıldızların süslediği göğü gümüş rengi geniş bir şerit halinde bir baştan bir başa saran gökkuşağını gördüm. Bu sırada Savankul'un anlattıkları geldi hatırıma. İyi yürekli, dev gibi bir orakçı, kucağına doldurduğu samanı, buğday tanelerini sağa sola saça saça o gece gök yüzünden geçmişti belki de.