Türkler ve Yunanlılar rakıyı efkârlanmak ya da efkâr dağıtmak için içerlerdi. Efkâr fikirler demek ama bizlere göre fazla fikir üzüntü anlamına geldiğinden, bazen hüznün dibine vurmak bazen de bu etkiden kurtulmak için rakıya sarılırız.
Bazı insanlar zalim, çıkarcı ve zeki oldukları için, bazı insanlar ise güçsüz ve zayıf oldukları için adalet isterler. Nitekim adalet isteyen bütün insanlar bir araya gelir ve herkesin ortak noktasında bir fikir geliştirirler. Bazı isteklerinden feragat ederler ve bir sözleşme yapılır. İşte devlet bu şekilde kurulur.