evren

sınav yaklaştıkça kitap okuma, spor yapma çiçek böcek izleme isteğiyle bayağı ilerlediğim o kitap

📚🔔 Tatil zili çaldı! Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞 Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖

evren

Boş sayfaya baktıkça zihnimin boşaldığını hissettim. Yağmur gibi tepemden aşağı boşanan suyun altında, bütün satırlar da açığa düşmüştü ve şimdi bu satırları bu dünyadan olmayan biri okuyacakmış gibi hissetmeye çalışarak tekrar yazacağım. Alanım, yeteneğim, ilgim hiçbir şeyim yok çünkü eğitim sistemi beni buna çevirdi, düşüncelerimin boşaldığını ve aynılaştığını hissediyorum. İnsanlar sürekli hayatım hakkında kararlar veriyor; öğretmenlerim, ailem, akrabalarım, insanların hepsi. Ve hepsi karakterim hakkında kendilerince doğru tahminlerde bulunuyor; sessiz, içe dönük, çok kafaya takan, zeki, aptal, becerikli, yeteneksiz, sayısalcı, sözelci, isterse yapar ve nicesi... Hiçbiri değilim, herhangi biriyim, hepsiyim. Çok gülerim, tamı tamına dört duvar, bir çıkıntı ve yıldız hayalli tavanıma eriştiğimde önce gülümser sonra çokça ağlarım. Aptalım, çok yalnızım, zekiyim, farklıyım, varlığımdan şüphe duyuyorum, taklitçiyim aslım yok, özgünüm, sosyalim, kaybolmuş gibiyim, evet varım, bu dünyaya ait değilim, beni almaları için her gece bekliyorum. Yalnızlığı sevdiğimden şüphe duyuyorum, insanların arasında ise korkak ve kaybolmuş hissediyorum. Kaygılarım içinde boğulduğumu hissediyorum, onlardan bahsederken kendimi kaybedip gözyaşlarına boğuluyorum. Çok yalnızım ve doğam gereği sevilmek istiyorum. Kızlar, erkekler; küçüklerim, büyüklerim herkes beni sevsin istiyorum ve kimsenin sevgisine inanmıyorum, yalnız bırakılmak istiyorum. Herkesi seviyorum ve kimseyi sevemiyorum. Çok gencim aptalım ve çok yaşlı hissediyorum. Büyüdüğümü söylüyorlar yıllardır, çocuk olmadığımı. Ne zaman çocuk olduğumu sorguluyorum. Olgun davranmamam gerektiğini, çocuk olduğumu söylüyorlar ve ben çelişkiler içinde kayboluyorum. Bir karakterim bile yok, bir yüzüm yok. Gerçek sevgi ve dostluğu

evren isimli okura yanıt verildi

Can umarım asırlar sonra bile bizleri anlayan insanlar olur. Belki de başka bir evrende o güne değin iyi bakın kendinize hoşça kalın :)

evren

Boş sayfaya baktıkça zihnimin boşaldığını hissettim. Yağmur gibi tepemden aşağı boşanan suyun altında, bütün satırlar da açığa düşmüştü ve şimdi bu satırları bu dünyadan olmayan biri okuyacakmış gibi hissetmeye çalışarak tekrar yazacağım. Alanım, yeteneğim, ilgim hiçbir şeyim yok çünkü eğitim sistemi beni buna çevirdi, düşüncelerimin boşaldığını ve aynılaştığını hissediyorum. İnsanlar sürekli hayatım hakkında kararlar veriyor; öğretmenlerim, ailem, akrabalarım, insanların hepsi. Ve hepsi karakterim hakkında kendilerince doğru tahminlerde bulunuyor; sessiz, içe dönük, çok kafaya takan, zeki, aptal, becerikli, yeteneksiz, sayısalcı, sözelci, isterse yapar ve nicesi... Hiçbiri değilim, herhangi biriyim, hepsiyim. Çok gülerim, tamı tamına dört duvar, bir çıkıntı ve yıldız hayalli tavanıma eriştiğimde önce gülümser sonra çokça ağlarım. Aptalım, çok yalnızım, zekiyim, farklıyım, varlığımdan şüphe duyuyorum, taklitçiyim aslım yok, özgünüm, sosyalim, kaybolmuş gibiyim, evet varım, bu dünyaya ait değilim, beni almaları için her gece bekliyorum. Yalnızlığı sevdiğimden şüphe duyuyorum, insanların arasında ise korkak ve kaybolmuş hissediyorum. Kaygılarım içinde boğulduğumu hissediyorum, onlardan bahsederken kendimi kaybedip gözyaşlarına boğuluyorum. Çok yalnızım ve doğam gereği sevilmek istiyorum. Kızlar, erkekler; küçüklerim, büyüklerim herkes beni sevsin istiyorum ve kimsenin sevgisine inanmıyorum, yalnız bırakılmak istiyorum. Herkesi seviyorum ve kimseyi sevemiyorum. Çok gencim aptalım ve çok yaşlı hissediyorum. Büyüdüğümü söylüyorlar yıllardır, çocuk olmadığımı. Ne zaman çocuk olduğumu sorguluyorum. Olgun davranmamam gerektiğini, çocuk olduğumu söylüyorlar ve ben çelişkiler içinde kayboluyorum. Bir karakterim bile yok, bir yüzüm yok. Gerçek sevgi ve dostluğu

evren isimli okura yanıt verildi

Can Teşekkür ederim, iyiyim, her şey yolunda. Bende sizin gibi eski tadı alamadığım için kullanmayı bırakmıştım bildirim sayesinde eski günlerdeki gibi sizinle yorumlarda denk geldik anlaşılan. Mutlu oldum. "O iyi insanlar, o güzel atlara binip çekip gittiler.” dendiği gibi oldu bu uygulama sanırım ben de eskilerden tanıdıklarımın çoğuyla iletişimi kaybettim. Sizinle tanışmamıştık ama severek takip ettiğim okurlardandınız.

Takip Önerileri

evren

Boş sayfaya baktıkça zihnimin boşaldığını hissettim. Yağmur gibi tepemden aşağı boşanan suyun altında, bütün satırlar da açığa düşmüştü ve şimdi bu satırları bu dünyadan olmayan biri okuyacakmış gibi hissetmeye çalışarak tekrar yazacağım. Alanım, yeteneğim, ilgim hiçbir şeyim yok çünkü eğitim sistemi beni buna çevirdi, düşüncelerimin boşaldığını ve aynılaştığını hissediyorum. İnsanlar sürekli hayatım hakkında kararlar veriyor; öğretmenlerim, ailem, akrabalarım, insanların hepsi. Ve hepsi karakterim hakkında kendilerince doğru tahminlerde bulunuyor; sessiz, içe dönük, çok kafaya takan, zeki, aptal, becerikli, yeteneksiz, sayısalcı, sözelci, isterse yapar ve nicesi... Hiçbiri değilim, herhangi biriyim, hepsiyim. Çok gülerim, tamı tamına dört duvar, bir çıkıntı ve yıldız hayalli tavanıma eriştiğimde önce gülümser sonra çokça ağlarım. Aptalım, çok yalnızım, zekiyim, farklıyım, varlığımdan şüphe duyuyorum, taklitçiyim aslım yok, özgünüm, sosyalim, kaybolmuş gibiyim, evet varım, bu dünyaya ait değilim, beni almaları için her gece bekliyorum. Yalnızlığı sevdiğimden şüphe duyuyorum, insanların arasında ise korkak ve kaybolmuş hissediyorum. Kaygılarım içinde boğulduğumu hissediyorum, onlardan bahsederken kendimi kaybedip gözyaşlarına boğuluyorum. Çok yalnızım ve doğam gereği sevilmek istiyorum. Kızlar, erkekler; küçüklerim, büyüklerim herkes beni sevsin istiyorum ve kimsenin sevgisine inanmıyorum, yalnız bırakılmak istiyorum. Herkesi seviyorum ve kimseyi sevemiyorum. Çok gencim aptalım ve çok yaşlı hissediyorum. Büyüdüğümü söylüyorlar yıllardır, çocuk olmadığımı. Ne zaman çocuk olduğumu sorguluyorum. Olgun davranmamam gerektiğini, çocuk olduğumu söylüyorlar ve ben çelişkiler içinde kayboluyorum. Bir karakterim bile yok, bir yüzüm yok. Gerçek sevgi ve dostluğu

evren isimli okura yanıt verildi

Can Sizi gördüğüme çok sevindim. Nasılsınız? Yeraltından Notlar’ ı okudum tavsiyeniz üzerine.

evren

Boş sayfaya baktıkça zihnimin boşaldığını hissettim. Yağmur gibi tepemden aşağı boşanan suyun altında, bütün satırlar da açığa düşmüştü ve şimdi bu satırları bu dünyadan olmayan biri okuyacakmış gibi hissetmeye çalışarak tekrar yazacağım. Alanım, yeteneğim, ilgim hiçbir şeyim yok çünkü eğitim sistemi beni buna çevirdi, düşüncelerimin boşaldığını ve aynılaştığını hissediyorum. İnsanlar sürekli hayatım hakkında kararlar veriyor; öğretmenlerim, ailem, akrabalarım, insanların hepsi. Ve hepsi karakterim hakkında kendilerince doğru tahminlerde bulunuyor; sessiz, içe dönük, çok kafaya takan, zeki, aptal, becerikli, yeteneksiz, sayısalcı, sözelci, isterse yapar ve nicesi... Hiçbiri değilim, herhangi biriyim, hepsiyim. Çok gülerim, tamı tamına dört duvar, bir çıkıntı ve yıldız hayalli tavanıma eriştiğimde önce gülümser sonra çokça ağlarım. Aptalım, çok yalnızım, zekiyim, farklıyım, varlığımdan şüphe duyuyorum, taklitçiyim aslım yok, özgünüm, sosyalim, kaybolmuş gibiyim, evet varım, bu dünyaya ait değilim, beni almaları için her gece bekliyorum. Yalnızlığı sevdiğimden şüphe duyuyorum, insanların arasında ise korkak ve kaybolmuş hissediyorum. Kaygılarım içinde boğulduğumu hissediyorum, onlardan bahsederken kendimi kaybedip gözyaşlarına boğuluyorum. Çok yalnızım ve doğam gereği sevilmek istiyorum. Kızlar, erkekler; küçüklerim, büyüklerim herkes beni sevsin istiyorum ve kimsenin sevgisine inanmıyorum, yalnız bırakılmak istiyorum. Herkesi seviyorum ve kimseyi sevemiyorum. Çok gencim aptalım ve çok yaşlı hissediyorum. Büyüdüğümü söylüyorlar yıllardır, çocuk olmadığımı. Ne zaman çocuk olduğumu sorguluyorum. Olgun davranmamam gerektiğini, çocuk olduğumu söylüyorlar ve ben çelişkiler içinde kayboluyorum. Bir karakterim bile yok, bir yüzüm yok. Gerçek sevgi ve dostluğu