"Çocuk, büyük ve metafizik bir anonimlik içindedir. Âdem' in cennetle yaşadığının bir minyatürünü yaşamaktadır. Bir rüyayı, büyük bir evren şarkısının rüyasını yaşamaktadır. Hep tatlı âhenklerden örülü bir musikinin içinde erimektedir. Varoluşun tadıyla sarhoştur.
Ama onu daha ilerilere götürmek için bir gün uyandırırlar; onu bu halde komazlar. Çocukluğun bitiş gongu çalar bir gün. Buğdayın sertliği dişine dokunur ve o bu sertliği duyar, bu dokunuşu fark eder."
Sayfa 21 - Uyandırmayın beni, bu hoş bir rüya. 14.05.21
Yalnızlığa mahkûm olduğun için alışman, sonra birinin gelip alıştığın yalnızlığı bozması, kendine alıştırması ve defolup gitmesi...
Birden dünyanı soluk griye çevirmeleri bu kadar kolay olmamalı!