Şunu anlamıştım ki hayat insanoğlundan ibaret değildi;o olmasada hayat var olacaktı. Insanoğlu hayatın içerisinde ender bulunan vahşi bir türdü,doymak bilmeyen,her her şeyi yok eden acımasız bir tür.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Düş kurmak; zulmün,eşitsizliğin,adaletsizliğin hâkim olduğu bu dünyada çok önemliydi. Tıpkı kuşun kanatları gibiydi,düş.
Ona göre bu dünyada sadece düşlerle yasamak mümkün değildi. Düş kurmak insanı olağan üstü etkinliği için bazen insanın hayatın gerçeğini görmesini engeleyebilirdi.
Şu yaşananları izledikçe yüreğime kan damlıyor. Bitirin bu savaşı artık öldürmeyin kuşları,böcekleri,arıları,kelebekleri... Öldürmeyin! Evleri yakıp yılmayın,ağaçları bombalamayın diye haykırıyor yüreğim. Biliyorum,bu sığınakta ölürken kimsecikler duymuyor yüreğimin sesini.