Özer Şanlı
@Kebikec1
Okudukça, okuduklarımın çokluğunu değil, ne kadar az okuduğumu farkettim.
Emekli Astsubay
Lisans
Ankara
Ardahan
261 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
1387'de Timur'un güçlü ordusu Erzurum'u ele geçirdi. Şehri tahrip ettiği gibi halkını da katletti. Timur'un üç kez daha Erzurum'dan geçtiği bilinmektedir. Son kez 1402 yılında Ankara Savaşı'na giderken ve sefer dönüşü Erzurum'dan geçmiştir. İşte bu sırada Timur'un ordusundaki fillerin geçmesi için şehrin batısındaki Çaykara Deresi üzerinde bir köprü yaptırdığı rivayet edilir. Bu köprüye "Fil Köprüsü" veya "Filgeçti Köprüsü" denilmiştir.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
İçinden dört nehrin ( Çoruh , Aras, Fırat, Dicle)doğduğu ve farklı yönlere aktığı yer olarak tarif ettikleri Cennet'in, kendi tabirleriyle "Aden Bahçesi"nin Erzurum olabileceği yönünde fikirler ileri sürülmüştür.
İnsanın doğduğu yer ve zamanda yaşanan olayların insanın kişiliğini ve kaderini nasıl etkileyebildiğinin en güzel örneği Ömer Seyfettin olsa gerek.
Büyük bir imparatorluğun son günlerinde Balkanlar'da sınır bölgesinde genç rütbede asker, büyük bir felakete tanıklık edip düşmana esir düşmüş...
Esaret sonrası sivil hayata geçiş, İttihat ve Terakki Cemiyetinde fikir mücadelesi, yazı hayatı, yürümeyen evlilik, yokluk, yoksulluk, geçim derdi...
Bütün bunlara rağmen yüreğinde vatan, millet ve Türkçe sevgisi herşeyin üzerinde olan ileri görüşlü kendi deyimi ile "ilim ve irfan adamı"
Kitabın kapağının alt başlığında "Ülkücü Bir Yazarın Romanı" ibaresi bulunsa da bu sizi yanıltmasın kitap esaslı bir biyografi.
Kitabın yazarı "Tahir Alangu" Ömer Seyfettin'i ve eserlerini öyle titizlikle inceleyip okuyucuya aktarmış ki neredeyse her söylediğini belgeye dayandırmış.
Ömer Seyfettin, çok genç yaşta daha 36'sında Cumhuriyet'in ilanını göremeden, hastalığına yanlış teşhis konması sonrasında hayatını kaybetmiş. Yokluğu genç Cumhuriyet için yeri doldurulamaz bir kayıp.
Edebiyata, Ömer Seyfettin'in fikirlerinin kaynağına, ülkülerine ve yakın tarihe meraklı olanların sıkılmadan okuyacaklarını düşündüğüm bir kitap olduğunu söyleyebilirim.
Ömer Seyfettin, çok kitaplar okuyan, allame geçinen, kitaba bağlı teoricilerin karşısında, kültürünü ve dünya görüşünü hayattan ve denemelerden çıkaran olgun halk adamı örneğini daha üstün buluyor, halk kültürünün bizim aydınlarımız arasındaki kitaba ve teorik bilgilere dayanan kültürden daha yararlı olduğuna inanıyordu
