Ya Kebikec
@Kebikec22
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Suç ve Ceza Romanı hukuk hakkında bize ne anlatıyor ?Hukuk
Öncelikle merhabalar. Bu romanı okuyanlarımız ve okumayanlarımız olacacğını düşünerek kısaca kitabın konusundan bahsetmek gerekirse, bu şaheser, Rodion Romanoviç Raskolnikov adındaki bir gencin işlediği çifte cinayet üzerine yaşadıklarını konu alıyor. Raskolnikov, bir yandan hukuk öğrenimi görürken diğer yandan yoksullukla boğuşan bir genç. Para ihtiyacını ise tefeci bir kadına eşyalarını bırakarak karşılıyor. Yoksulluğuna çare bulamadığı gibi tefeciden yakasını da kurtaramayan Raskolnikov, bu kadının toplumun iyiliği için ölmesi gerektiğini düşünmeye başlıyor.
Aslında romanın hukuka ilişkin en can alıcı noktası da tam olarak bu. Yoksa iki ana karakterimizin hukuk öğrencisi olması değil bu filizlenen görüşün hukuk ve insan ilişkileri üzerindeki etkisi ile alakalı.
Romanın en can alıcı noktası, bir diğer karakterimiz olan savcı beyin, ana karakterimiz Rodion’un hukuk fakültesinde yazdığı bir makaleyi okuyup aslında bu cinayeti neden işlediğini anlamasıdır. Nitekim gerçekten de Rodion bu cinayeti, tefeci kadının toplumda insanların kanını emen bir yarasa olarak gördüğü ve böyle bir insanı öldürmenin ise cinayet olmayacağını düşünmektedir. Ne var ki hukuk sisteminin en üstün tuttuğu hak yaşama hakkı olduğu gerçeğini bilmesine rağmen bu cinayetleri işler.
İşte bana göre bir hikayeyi kaliteli yapan en önemli unsur yani tezatlık da tam burada başlar. Yaşam hakkı ile tefecinin yaşam hakkı arasındaki tezatlık.. Bir paradoks gibi görünse de aslında tefeci kadını öldürmek de kasten öldürme suçundan başkası değildir. Olsa olsa romandaki gibi indirim sebepleri uygulanır o kadar.
Kahramanımız Rodion ve bana en çarpıcı gelen bir başka karakter Svidrigailov da bir ikilem ve kendileriyle çatışma içindedirler. O zamanın Sovyetlerini çok iyi ortaya koysa da bu eser aynı zamanda
Satranç : Stefan Zweig’in SON(U) Eseri1000Kitap
Bu uluslararası bestseller eserin bir anlamı var herkes için. Zweig bu eserini Petrepolis’te yazdı. Bu şaheserde, II. Dünya Savaşı’nın yol açtığı insan kıyımında ruhsal baskılara maruz kalan bir insanın duygularını, tepkilerin anlattı. Satrancı bilirsiniz. Karelerle dolu bir tahta parçasında 2 düzine taşla oynanan, bir zeka ve mantık savaşı da diyebiliriz.
Aslında Zweig’in bu kitabı ne bir satranç anlatıcı ne de oyun sevgisi aşılayıcıdır. Tam aksine o, bu tahtaya nasyonel sosyalizmin bir avukata, evet burada bana da dokundu, bir avukata çektirdiklerini anlatır. Dr. B. der bu zeki ama amatör insana.
Kitabın en ölümcül sözlerinden biri şu: ! Yeryüzünde hiçbir şey insanın ruhuna hiçlik kadar baskı yapmaz. ‘
Eziyet edildiği odasında çaldığı bir kitapla bu kadar bağlanır satranca, Dr. B. Dış dünyadan tamamen kopmuştur. Boyuttan ve zamandan tamamen soyutlanarak.
Bu eserden anladığım bir başka ders de, bir şeyde olağanüstü iyi olmak için yalnız kalmak ve sade bir yaşamla tüm dikkatini ona vermek aslında. Bunu İst. Hukuk Fakültesinde okuyanlar iyi bilir gerçi. Bir ticaret hukuku finali için az sabahlamamıştır zira, sessiz sakin en köşede bir kütüphane masasında.
Zweig ve Dr. B. birbirine çok benzerler aslında. Eziyetler içinde elde edilen üstün yetenekler. Biri satranç biri biyografi ve edebiyatta.
Czentoviç gibi ukala ve kibirli insanlar hayatta daima var olacak ve karşımızda duracaklar. Belki biz de Dr. B. gibi çok sağlam darbeler vuracağız. Belki kendimizi test edecek, gerçekliğimizi arayacağız. Ama bu denklemde sarsılmaz ve değişmez bir bilinmeyen varsa o da asla pes etmemek ve nasyonel sosyalist veya Czentovic yahut adı her ne olursa olsun teslim olmamak.
Ancak bu malesef her zaman olmuyor. Zira bu eser Zweig’ın da sonu oldu. 22 Şubat 1942‘de Rio de Janeiro‘nun