Ramazanın hikmeti manası üzerine sizi yormayacak halihazırda su gibi akıp okunacak bir eser diyebilirim. Okurken aslında yaşadığınız şeylerin kaleme dökülmüş olduğunun ve bunun farkına varmadığınızı anlayacaksınız. İlk defa okudum ama her Ramazan bir kaç güne bölerek zevkle okuyabilirim..
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Iliklerine kadar özgün bir eser olduğunu düşündüğüm Son Kuşlarla tanıdım Sait Faik'i hemen listeme diğer kitaplarını da ekledim. Hayatı hakkında yarım bıraktığım bir belgeseli vardı meğer tamamlanmayı ne kadar da hak ediyormuş. Eşsiz diyorum sayfaları arasında yosun kokan adaları kayalara vuran dalgaların köpüklerinin olduğu bir eser. Doğanın masumiyetine ve sevgisine inan insanlar arasında gezintiye çıkmışsınız sanki evet yandan çarklı bir vapur da yanınızda Sait Faik.. Bu eser artan betonlaşma, birbirine eşitsiz çok katlı canavarlar, kökünden kesilen ağaçlar azalan insanlığın yaşandığı dönemde doğaya olan sorumluluğumu sorgulattı. Cesur bir yazar Sait Faik kendini eleştirebilen ama eserleri üzerine eleştiri kabul etmeyen çünkü onlarda hep dediği gibi benden bir hikaye bırakan Halikarnas Balıkçısı..
Zamanın Kıymeti adıyla bu kadar uyum sağlayan başka bir eser var mıdır? Varsa da henüz okumadım. Öncelikle eserin başucu kitaplarımdan biri yaptığımı söylerek incelememe başlamak istiyorum. Gözümdeki değerine paha biçilmez. Eser Abdulfettah Ebu Gudde'nin konuşmaları sonucunda ihtiyaç dahilinde ve istek üzerine kaleme alınmıştır. Dikkatimi çeken ilk husus yazarın hayatına istinaden Halep'te doğup Ezher'den mezun olan, Şam üniversitesinde öğretim üyeliği yapan, Şeriat fakültesi'nde on yıl profesör olarak çalışan Abdulfettâh hocayı bu eseri kaleme almaya iten ortam ve zamana duyduğum meraktır ve hâlâ devam etmektedir. O yıllarda teknolojinin gelişim düzeyini bugünle kıyasladığımızda bugün çoğu insanın sosyal medya ve internet sayfalarında ömrünü tükettiğini görüyoruz. O çağın sorunlarını insanların zamanlarını nasıl boş geçirdiklerine karşı insanın nefisi cevabını verebiliyorum. Eser iki bölüm ve bölümlerin numaralandırılmış alt başlıklarından oluşmaktadır. Okuyuşu kolaylaştıran tarafı sohbet havasında birçok alim hayat ve eserlerinin örnekler eşliğinde açıklanmasıdır. İkinci bölümde İslam Alimlerinin Zamana Verdikleri Kıymet başlığıyla başlayan bölümler kendimi sirkelememe sebep oldu. Zaman nedir? nasıl değerlendirilir ? Tüm sorulara ışık tutan tatmin edici cevaplar verilmiştir. Zamanın ilim gibi insana verilen bir nimet olduğunun bilincine erişen ve harcadığımız zamandan sorguya çekeceğimizi idrak edip hakkıyla yaşayanların hayatlarından etkilenememek elde değil. Bu eseri bir batı alimi yazsaydı bu kadar etkilenmezdim. Çünkü zamana verilen değer inançtan bağımsız ele alınmamış. İnanların ilime olan sevdaları okumaya yazmaya verdikleri ehemmiyet birer itikat örneği. Ekler bölümünde değerli alimlerin zamanın kıyametine dair vecizleri yer almakta. İki kere hatta üç
Öncelikle birkaç olumsuz eleştiri ile başlamak istiyorum. İkiz kuleler saldırısı ile İslamla tanışan insanlar olduğu bir gerçektir. İslamı ilk kez duyanların İslam'ın yahut Müslümanların kan dökerek emperyalistlere hakkı gösterdikleri sonucunu çıkaramaz. Bu saldırı sonucu İslama sempati duymak bir tercihtir. Eser içerisinde geçen Harun Yahya kısmı ise tartışmaya ucu açıktır. Buradan kastım şudur ; eserde anlatılmak isteyenen bu insaların nasıl Müslüman olduğudur. Hayatın içinde tüm farklılıklar varken eseri tutucu bir bakışla ya da aşırı bir benimse yazarı ve şahsiyetleri kanaat önderi olarak görmemek gerekir. Terazimiz her daim olmalıdır.
Eserde yazar Adem Özköse'nin sonradan Müslüman olan ( ben onlara Rabbine dönenler demek isterim ) insanlarla yaptığı hidayet öykülerini röportaj şeklinde okumaktayız.
Kimisi müzisyen, papaz, uyuşturcu satıcısı, misyoner, gazeteci hepsinin öyküsü biricik.
Yaratıcı akıl ve kalp ile bulunur. Biri birinden eksik olduğunda tamamlayıcı etkenler olmaz ise boşluklar oluşur.
Bu insanlar İslamı terör, Müslümanı tehlikeli, yobaz, kadını köle olarak gören kişiler zannederken nasıl oluyor da kendileri İslamı seçiyorlar ? Hatta ve hatta Müslüman coğrafyada doğup büyüyenlerden daha hakiki( buradan kastım görünür de ibadet esaslarına uyumaktır. İmanı ve takvayı bilen Rabbimizdir) iman ediyorlar. İman kelime-i şehadet getirmekle bitmeyen bir süreçtir. Kur'an-ı Kerim'in ilk vahyisini hatırlayım " Yaratan Rabbinin adıyla Oku !" Oku Kur'anı , kainatı, insanı oku ! İslam'ın ilime verdiği değeri bu ve bunun gibi birçok ayette görebiliriz. İlmini pratiğe dökmeyen pasif müslümanlar ise bu durumu idrak edemeyenlerdir. İşte İslamla tanışan bu insanlar ilmin, ibadetin, tebliğ ve teşvikin önemini kavramışlardır. Unutulmamalıdır ki sorgulamak ile yoldan
Mustafa Kutlu yaşayan türk hikayeciliğinin naif kalemlerinden. Sanayileşme ile gelişen ve dönüşen hayatı kitaplarının çoğunda görebilmek mümkün. Sır kitabına gelince gönül rahatlığıyla önerebilirim. Neden mi ? İnsan aynadaki sırrını hep merak eder. Sayfalar ilerledikçe işte dedim kaçan göçen, yolunu şaşıran, bilinmeyen bilinmek isteyen bir gizli sır insanoğlu..
Tüm hikayeler şeyhe çıkmakta fakat intisap etmek bu kadar kolay mı ? İnsan dediğin zaaflarla dolu. Mazi yakanı, haram gözünü , şeytan paçanı bırakmaz.
Var olmak istiyoruz hepimiz tüm çabamız bundan yana yazamamız çizmemiz konuşmamız hep bundandır. Ama sır olmak sırra ermek de nasip işi ..
