Suluyoruz çiçekleri
postalarıyla basıp geçtikleri yerlerde.
Çadırlara sığınanları vurmaya gidiyorlar.
Ben Filistinli bir çocuk kadar mermi görmedim daha önce.
Daha önce ben hiçbir şey görmedim,
Yanmadı hiç duvarım ismini diyemediğim bir bombayla..
Bir kez sallanmıştı duvar
Komşunun “gol” bağırışıyla.
Sabahlara kadar uyumayanlarla dostum,
Ve birde paletin ezdiği çiçekleri suluyanlarla..
Sizleri başbaşa bırakıyorum
Çiçeklerin solduğu,
Çocukların öldüğü,
Bir dünyayla..
_Murat Aydın..