Kelam ı Mutena
@KelamiMutena
Ümmetten birisi..
Fikir ve edebiyat..
Şiir Sever..
Tabut
Tahtadan yapılmış bir uzun kutu;
Baş tarafı geniş, ayak ucu dar.
Çakanlar bilir ki, bu boş tabutu,
Yarın kendileri dolduracaklar.
Her yandan küçülen bir oda gibi,
Duvarlar yanaşmış, tavan alçalmış.
Sanki bir taş bebek kutuda gibi,
Hayalim, içinde uzanmış kalmış.
Cılız vücuduma tam görünse de,
Içim, bu dar yere sığılmaz diyor.
Geride kalanlar hep dövünse de,
İnsan birer birer yine giriyor.
Ölenler yeniden doğarmış; gerçek!
Tabut değildir bu, bir tahta kundak.
Bu ağır hediye kime gidecek,
Çakılır çakılmaz üstüne kapak?
işim acele
Gökte zamansızlık hangi noktada?
Elindeyse yıldız yıldız hecele!
Hüküm yazılıyken kara tahtada,
İnsan yine çare arar ecele!
Gençlik... Gelip geçti... Bir günlük süstü;
Nefsim doymamaktan dünyaya küstü.
Eser darmadağın, emek yüzüstü;
Toplayın eşyamı, işim acele!
Müslüman;
aklını şirk ve şüphelerden arındırmadıkça iman sahibi,
kalbinde Allah sevgisinden başkasına yer ayırdıkça mutmain;
ruhundan kibir, haset, gurur, bencillik, kin kovulmadıkça da mümin olamıyor..
Olmaz olsun..
Gidene söven
Geleni öven
Garibi döven
Güçlüyü seven
Bu çağın düzeni
Ah bu çağın düzeni
Olmaz olsun
Alçağın düzeni
Kuduza pençe
Taşa kelepçe
Villaya peçe
Konduya kepçe
Bu çağın düzeni
Ah bu çağın düzeni
Olmaz olsun
Alçağın düzeni
Yarına safra
Vurguna şifre
Zengine sofra
Fakire tafra
Bu çağın düzeni
Ah bu çağın düzeni
Olmaz olsun
Alçağın düzeni
Koltuklar beleş
Kuzgunlar leş
Yiğide kalleş
Kahpeye kardeş
Bu çağın düzeni
Ah bu çağın düzeni
Kurban ZamanıEdebiyat
Tuhaf zaman içinde
Etraf duman içinde
Bir varmış bir yokmuş
Dağ baykuş, düz baykuş
Yılan sürerken zirvemizde beylik
Biz konamaz bir bölük kartal idik
Havamız hicran
Yuvamız hicran
Dâvâmız hicran
Biz ki, zehir bulutlarda devriye
Bir müzmin nöbete yakalandık yavaş yavaş
Lanet, gözlerine akmasın diye
Kaş kesildik, bozkırın alnında, bir hilal kaş
Boran yedik
Kıran yedik
Süzüldük, çözülmedik asla Ufuktan süremedi düşman
Kahpe geldi mehter makasla
Biçti bizden bir leş, bir pişman
Ne bilirdik sadakat intihar imiş yalnız
Nankörlük kovulmuş cehennemden yıldız yıldız
Yükler fesat
Kökler fesat
Gökler fesat
Sam yeli düşürdü bizi kendi semamızda kaçak
Bayramlarda pusuya yattılar
Ummaz idik bozkırın omuzlarını böyle alçak
Üç beş damla ikbalde battılar
Tuttular yüreklerimizi kadehler gibi