Çocukluğumuzu hatırlayıp bizim için nelerin önemli, nelerin önemsiz olduğunu bir düşünelim. Aklımızda neler kalmış bir bakalım; alınmayan oyuncaklar, hediyeler mi, yoksa söylenmemiş duygular mı ?
İnsanların gözlerinin içine bakın, bazıları ışıl ışıldır; bazıları donuktur. İnsanların gözlerindeki ışıltı, iç dünyalarında var olmayı önemser ve olduklarını yansıtır. Bazı aileler toplumda var olmayı önemser ve çocuklarının gözlerinde ışıltı var mı/ yok mu, farkında bile olmazlar. Korku, kaygı ve öfke dolu toplumların aile yapısı böyledir.