"Okumaktan başka yapacak işim, gidecek tek yerim yoktu, çünkü çevremde saygıya layık, beni kendine çekebilecek bir meşguliyet bulamıyordum."
Dostoyevski
Zekan geliştikçe, sorunların da o ölçüde artacak, Charlie.”
Ve gerçekten de öyle oldu.
Bilmek huzur getirmedi.
Sadece farkındalık ve yalnızlık getirdi.
Charlie’nin trajedisi aptallıktan kurtulması değil,
insanların sevgisinin koşullu olduğunu anlamasıydı.