Kitap 77 sayfa 10 bölümden oluşan öykü türünde bir eserdir. Hüseyin Rahmi Gürpınar'ın okuduğum 2. eseriydi. Konusu Efsuncu Baba'nın tılsımlarla, büyülerle İstanbul'daki belirli yerlerde hazine aramaya çıkmasıydı. Bu yolculukta Agop ve Kirkor isminde iki ermeni de yardım etmektedir. Fakat Efsuncu Baba bu iki kişiyi gökten inen meleklerden sanmaktadır. Kitabın son üç sayfasında okuyucuya çeşitli örnekler verilerek bilim, fen ve pozitif bilimler yerine tılsım, büyü, gerçeküstü safsataları tercih etmenin ne kadar saçma bir durum olduğu irdelenmiştir. Hatta bu örnekler verilirken savaşlar yüzünden Fransa'da Emile Zola'nın, Maupassant'ın, Victor Hugo'nun eserlerinin ödül alması gerekirken yasaklandığından bahsedilmiştir. Ayrıca son sayfada Enver Paşa'nın da hayalperestliğinden dolayı Türk toplumunu kurtaracağım derken binlerce askeri şehit etmekle suçlu bulmuştur yazar. 2026 yılında okuduğum en iyi kitaptı.