Yüreğimden dökülüyordu birer birer umut kırıntısı.
Siz adı konulmamış bir cinayeti örtbas edebildiniz mi ?
Layık değildim, sevginin morgda terk edilmesi gibi.
Çiçekleri çok seviyordum ama kendi gönül mezarlığımda değil ki !
Rahat yatamıyorum;üzerimdeki bu tozlu toprağın içinde sevgi eksikti.
Akşam, karanlığına yenildi ben ise sadece izledim.
Çok ağladım, görenler dedi: "Bu ne kadar güzel bir gül üstelik dikenli."