"Aynanın karşısına dikilip yapacağınız tek iş, yansımanızın bütün ihtişamıyla parlak cama düşmesini beklemek. Ama o da ne! Yansıma bir derken iki, iki derken beş, beş derken yüz oluyor bir anda. Yalanlanamayacak kadar çoğalıyorsunuz da "Bunlar yalan, bunlar yabancı!" diye itirazda bulunamıyorsunuz. Onun yerine deliren nabzınızla sessizce aynanın karşısından çekilip uzaklaşırken tek parça haline geldiğinize inandırıyorsunuz kendinizi..
"Olmak yada olmamak" arasındaki ince çizgi yollarınızı hep ayırıyor yansımalarınızla. Kendinizi güvende hissetseniz de kalbiniz "işte bütün mesele" diye hatırlatıyor sürekli. Bütün mesele, tek bir renkten değil, yüzlerce ton farklılığından oluştuğunuzu kabul etmek. Ama endişelenmeyin! Kalbinizi ferah tutabilirsiniz çünkü yeryüzünün bütün sakinleri, sizinle aynı katmanları paylaşıyor."
"Neticede hayal; kadının kamçısı..
Neticede hayal; kadının umudu..
Neticede hayal; kadının kalbi..
Neticede hayal; kadının sessizliği ve kadının çığlığı.."