"Yaşamında kendin için var olduğunda için bilir ; sesin , bakışın , yürüyüşün , gülüşün , tüm bedenin bunun sinyallerini verir . "Ah" diye inlerken bile içinde bir şükür duygusu vardır. Acında da , hüznünde de kendinsindir."
"Ben neyim diye soruyorum . Bu mu ? Hayır, ben şuyum . Özellikle şimdi bir odadan konuşan insanlardan ayrıldığım , yapayalnız adımlarının altından kaldırım taşlarının çın çın öttüğü , ayın görkemle , ilgisizce eski kilisenin üzerineden yükselişine baktığım zaman iyice anlıyorum , bir tek ve yalınkat değilim , karmaşık ve coğum..."