İçini dökecek kimsesi yoktu , ancak karşısında ona cevap verecek gibi görünen kaskatı durmayan , bizzat yüzüne bakan hareketli bir şey duruyordu.
Ne sorabilirdi ki bir aynaya?
Bir kirpi sürüsü bir kış günü karşılıklı ısınarak donmaktan korunmak amacıyla birbirlerine dip dibe sokulurlar. Ancak kısa süre sonra onları tekrar birbirlerinden ayıran karşılıklı batan iğnelerini hissederler. Aynı ısınma ihtiyacı onları bir araya getirdiği her seferinde aynı tatsız olay tekrarlanarak bu duruma katlanabilecekleri en ölçülü mesafeyi bulana kadar iki acı arasında bir oraya bir buraya debelenip dururlar.