"Saygın, vahşi yaşamından ötürü ona Kurt adını taktım, azıcık dostluğunu kazanabilmek için elimden gelen dikkati gösterdim. Dostluk göstermekte çok cimri davrandı; n'apalım, herkesin kendine göre bir yaşamı, yaraları, dünya görüşü var; ona saygı duydum."
Kendi kendime durmadan: "Özgür müyüm acaba?" diye soruyordum.
Gözümün önünde uzanan güzel toprağa bakıyor, ayağa kalkmakta, yola çıkmakta, kendi bacaklarımla yürümekte özgür olup olmadığımı merak ediyordum. Görünmeyen bir elin gölgesi dolaşıyordu tepemde; her an yakama yapışıp bana engel olabilirdi.