"Başımıza gelen yıkım, yavaş yavaş unutmakta olduğumuz için daha hüzün verici gözüktü gözümüze; bu apansız çocuksu kederler, göz açıp kapayıncaya dek göğüslerimizi şişiren taşkın sevinç saatleriyle yer değiştiriyordu."
Sende sararıp düştün gözlerimden...
Bir zamanlar öyle yeşildin ki inanamadım.
Oysa daha önce de tattım ayrılıklar
ve yaşadım sonbaharlar...
Ama sen bir zamanlar öyle yeşildin ki... Kandırdın beni ilkbahar.
"Aslında insan olmak ve yaşamı hayvanlardan daha az anlamak nasıl da hüzün verici!.. Nefretin yanında neden acıma da var?.. Ve neden insanları severiz?.. Neden hem bizi hem başkalarını üzen duyguların tutsağı oluruz?.."