Günah üzərində ancaq öz iradəmizlə uğur qazana biləcəyimizi hiss etdiyimiz anlar əslində iradəmizə pərəstiş etdiyimiz anlardır. Maraqlı deyilmi ki, Paul bizim ruhani həyatımızdakı ən gərgin səylərimizə nəzər salır və onları bütpərəstlik, "iradəyə ibadət" adlandırır?
Çünki boş və lovğa sözlər söyləyərək səhv yolla gedənlərin arasından çətinliklə qaçanları cismani ehtiraslarla və əxlaqsızlıqla yoldan azdırırlar.
Onlara azadlıq vəd edirlər, halbuki özləri pozğunluğun köləsidirlər. Çünki insan nəyə məğlub olarsa, onun köləsi olar.
( 2 Peter 2:18,19 )
Sanki naməlumuq, amma tanınırıq. Elə bil ölümün ağzındayıq, amma hələ yaşayırıq. Elə bil cəza çəkirik, amma öldürülmürük.
Sanki kədər içindəyik, əslində həmişə sevinirik. Yoxsul sayılırıq, amma çoxlarını varlandırırıq. Elə bil heç nəyimiz yoxdur, amma hər şeyə sahibik.
( 2 Korinflilərə 6:9,10 )