Nörgıl
@KimHarin
16 okur puanı
Temmuz 2023 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Kitabı beğenip beğenmeme konusunda ne hissettiğim hakkında pek bir fikrim yok diyebilirim. Yani hem beğendim hem de beğenmedim. Yazar kitapta daha önce görmediğim bir üslup kullanıyor ki ben bu üslubu sevdim. Ayrıca kitaptaki olay örgüleri birbirlerine düğümlü bir iple bağlanmış da okurken o düğümü ben çözüp her şeyi düz bir çizgiye koyuyormuşum hissi verecek kadar uyumluydu.Neredeyse tüm karakterlerin öyle ya da böyle birbirleriyle karşılaşmaları sevdiğim bir olaydır.
Ayrıca yazar kitapta katıldığım fikirleri ortaya güzel bir olay örgüsüyle atıyor. Olay örgüsü ve fikirler birbirlerini güzel bir şekilde açıklamışlar. Bazı yerlerde fikirleri anlayamadığım zaman olay örgüsüyle güzelce kavrayabildim.
Bunun yanında bazı yerler çok boştu ve gereksizdi. Ya da ben öyle hissediyorum pek bilemedim. Ama beğenmediğim bölümler oldu. Yazarın cinselliği neden bu şekilde ve bu kadar kullandığına da pek bir anlam veremediğim zamanlar oldu. Bazı yerlerde cinsellik evet, güzel bir şekilde kullanılmış ama bazı yerlerde "Neden?" dedirttirdi.
Değişik bir kitaptı benim için. Kitabı birkaç yıl sonra tekrar okumak istiyorum. Böylece kavrayamadığım veya beğenemediğim yerler açığa kavuşur, belki de tamamen farklı bir bakış açısıyla karşılaşırım.
Reklam
"Güncelliğin dalkavuklarının yanıldıkları şey işte bu. Tarihin sahnelediği durumların yalnızca ilk dakikalar süresince aydınlatıldıklarını bilmiyor bu dalkavuklar. Hiç bir olay bütün süresince güncel değildir, yalnızca kısacık bir süre, başlangıçta. Milyonlarca televizyon seyircisinin açgözlülükle seyrettikleri ölen Somalili çocuklar artık ölmüyorlar mı? Ne oldular acaba? Şişmanladılar mı, yoksa zayıfladılar mı? Somali diye bir ülke var mı hâlâ? Dahası, hiç var olmuş muydu? Bir serabın adı olmasın sakın? "
Mantıklı...Alıntı
"Yavaşlık ile anımsama, hız ile unutma arasında gizli bir ilişki vardır. Gözümüzün önüne 3n sıradan bir durum getirelim: Bir adam sokakta yürüyor. Birden bir şey anımsamak istiyor, ama anı uzaklaşıyor. O anda, kendiliğinden yürüyüşünü yavaşlatıyor. Buna karşılık, az önce yaşadığı kötü bir olayı unutmaya çalışan insan, hâlâ çok yakınında olan zamanda, sanki bulunduğu yerden hemen uzaklaşmak istiyormuş gibi elinde olmadan yürüyüşünü hızlandırır.
Varoluşun matematiğinde bu deneyim iki temel denklem biçimine girer: Yavaşlığın derecesi anının yoğunluğuyla doğru orantılıdır; hızın derecesi unutmanın yoğunluğuyla doğru orantılıdır."
"Kendi konaklarında ,toplantılarında ve topluluklarında Hindistan'daki evlenmemiş Çinlilerin durumuyla ,eğitimin ve Hristiyanlığın Afrika'da yayılmasıyla, bütün insanlığı düze çıkaracak toplumların oluşturulmasıyla hararetli bir şekilde ilgilenen bu kimseler neden kendi ruhlarında insanın bir diğer insana duyması gereken basit ilkel şefkati bulamıyor ?Acaba bu şefkat yok da onun yerini köşklerinde ,toplantılarında ve topluluklarında bu insanlara hükmeden kibir ,yükselme hırsı, çıkarcılık mı aldı?"
