Nefret ettiğim bir şey varsa, o da reformistlerdir. Reformistler üşenmeden dünyadaki yüzeysel kötülükleri tek tek tespit edee; sonra da bunları gidermek üzere kendini ortaya atar, ama böyle yapmakla temeldeki kötülükleri derinleştirmiş olurlar. Doğru, hekimler de hasta bedeni sağlıklı bedene benzetmeye çalışır; ama toplumsal hayatta neyin sağlıklı, neyin hastalıklı olduğunu bilemeyiz.
Kendi varlığını zaptetmekten, dönüştürmekten aciz olan insanlar, başkalarını ve dış dünyayı değiştirerek kendilerine bir çıkış noktası yaratmaya çalışırlar. Kendi kendiyle savaşmayan insan başkalarıyla savaşır. Kendini daha iyiye götürmekten aciz olan biri reform yapmaya kalkışır.