Kitab Ana ve Baba
@KitabAnaveBaba
Hafsa Vera (cennet kuşu)& Muhammed Bera ve Hafsa Liva'nin Annesi
"Anne, neden ben çocuk koltuğuna oturmak zorundayım da sen değilsin?" diye soruyor Brad. Annesi ona güvenlik unsurlarıni irdeleverek yanıt veriyor ve çocukların araç koltuğunda oturmamasının yasalara aykırı olduğunu açıklıyor. Brad, annesinin bu anlayış dolu cevabı sayesinde belli şeylerin işleyişi hakkında soru sorduğu icin takdir edildiğini hissediyor ve bunu bir ara tekrar yapmaya yönelik şevk duyuyor.
Fakat Brad parkta ağlayan küçük bir çocuğu işaret edip onun neden ağladığını sorduğunda annesi daha kısa ve cansız bir yanit veriyor: "Bilmiyorum Brad. Ağlıyor iste. Hadi gidelim. Gözümüzü dikip bakmak nezaketsizlik olur."
Brad'in annesi çocuğun neden ağladığını bilmiyor olabilir tabii. Gözünü dikip bakmamasını söylerken de aslında oğluna görgülü davranmayı öğretmektedir. Fakat kısa cevabı daha az ilgi cekicidir, daha az bilgi vermektedir ve çocuğun sorusunu daha az takdir etmektedir. Bu cevap oğlunu, üstü kapalı bir şekilde, baskalarının neden ağladığı ya da o çocuğu neyin üzmüş olabileceği konusunda düşünmekten uzaklaştırmaktadır. Annenin bahsi çabucak kapatmış olması, bu konudan kendisinin rahatsızlık duyduğunu da ifade ediyor olabilir. (Babanın duygulara ilişkin soru ve gözlemleri başından savmaya çalıştigi: hâllerde de oğlanlara aynı mesaj gider)
Reklam
Kitab Ana ve Baba
, bir kitap okudu9/10
Beğendi
·1 saatte okudu
·Okunma: 08 Nisan 2026 17:24
·2026 26. kitabı
Memo kocaman kılıcın var elinde. Yalım gibi kara gözlerin, kalem gibi parmakların, güçlü kolun, uzun boyun var Memo, akrabam Memo... Bunlar zindan beklemekten başka, Paşa
memnun etmekten başka neye yaradı, Memo? İnsan kellesi
kesmekten başka? Memo, Memo, Memo
"Bütün bunlar bir at için mi, Pașa?" dedi. "Dünya dünya olalı kim kapısına gelen atı geriye vermiş? Sen bunu bilmez mi- sin Paşa? Sen Osmanlı olmussun Pasa. Yoksa bir at icin bu isleri başımıza açmaz, evleri yakmaz ocakları söndürmezdin.
Muhteşem ikili yeni bir kan eklenmiş. Mehmet Dinç.
Zaten keyifle hem dinliyor hem okuyorduk. Daha da bi keyiflendik daha da bir lezzet aldık, haz aldık.
Anlatılan bahislere, sözlere denebilecek söz yok. Mest oluyoruz her bir söze. Tefekküre. Teslimiyete.. Temsiliyete.
Rabbim ömürlerine bereket katsın. Nurlarina da Nur.
Ne kadar açmışız bu nurlari görmeye, duymaya, okumaya..
Reklam