Unutma ki zaman, gidecek yeri olmayanların evidir.Sadece zaman onları ileriye taşır.Ölümcül bir hastalığa sahip olan ile intahar etmekten yorgun düşenin ortak noktası,ilerleyen zamanda geri gidiyormuş gibi görünmeleridir.Ancak bu ilerleyen bir trenin sadece son vagonuna kadar yürümeye benzer.Sonrası yoktur.Beden sahibi olan,ilerlemek zorundadır.Zaman güven.Yaşarken asla varamayacağın yerlere seni sadece o götürür.
Artık mekanların insanlar için bir önemi yok.Odaklanılan şey nerede olunduğu değil.Bugünlerde hiç kimse tam olarak bulunduğu yerde değil.En azından tek ayakları o uçsuz bucaksız dijital boşlukta.