Gulshan21
@Kitab_21
258 okur puanı
Eylül 2019 tarihinde katıldı
Basit bir soruydu. Ne ki, yaşamanın güç yanlarından biri de budur, bu kadar basit bir şey olma- sı. Herkes, aslında, aynı karanlık yolun yolcusu. Bir de, yol en parlak göründüğü zaman en karanlık, en hain ol- duğu zaman, nedense. Kimsenin cennette kalmadığı da doğru. Tabii Giovanni'nin cennetine benzemezdi Jacques'ınki. Jacques'ın cenneti futbolculara açıktı, Giovannininki genç kızlara. Fakat anlaşılan bu hiç birşeyi değiştirmedi. Belki de herkesin bir cenneti vardır, bilmiyorum, fakat insan daha cenneti gördü mü görmedi mi bilemeden kırk satır mı, kırk katır mı gelip dikiliyor karşısına. Sonra, hayat belki de kendi cennetini hatırlaması, ya da unutması için bir fırsattır insanın önünde. Her iki hâlde de, hatırlamak için de unutmak için de, kuvvetli olmak gerek. İkisini birden yapabilmek kahramanlara vergi. Hatırlama yolunu seçenler acıdan, içtenliklerinin hiç aralıksız ayaklar altında ezildiğini görmenin acısından çılgına dönmeyi göze almalıdırlar; unutma yolunu seçenler bir başka çılgınlığın karasevdalısıdırlar, acıyı tanımamanın, içtenlikten nefret etmenin getirdiği çılgınlık! İnsanlar, çokluk, ya hatıralarına bağlı çılgınlar, ya da herşeyi unutmaya bakan çılgınlar oluyor. Kahramanlar sayıyla bu dünyada.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Puan vermedi·64 syf.·
24 günde okudu
·2024 37. kitabı
Amerikan kültürü, Avrupalıların gözünde sürekli olarak "mutlu" olmayı emrediyormuş gibi görünür ancak mutluluğun peşinde koşulamaz, o kendiliğinden ortaya çıkmalıdır. İnsanın "mutlu" olmak için nedeni olmalıdır ancak neden bulunduğunda insan otomatik olarak mutlu olur. Gördüğümüz gibi insan mutluluk peşinde değil, daha ziyade verili bir durumun barındırdığı potansiyeli gerçekleştirerek mutlu olacak bir nedenin peşindedir.
