Ben bütün ömrümce bir tek ona rastlayabildim. Ama bu tek örnek bile yaşama katlanmama, dahası çoğu kez onu kutsamama, adına türküler yakmama yetti. Çünki tek bir adamın iyi yürekliliği, bin kişinin kötülüğünden daha güçlü; kötülük, onu yapanla birlikte ölüp gidiyor; iyilikse dürüst adamın yok oluşundan sonra bile ışık saçmayı sürdürüyor.
“Kavrayışlı insan, er geç insanın yüreğindeki bilinçli dinginliği sever. Kasıp kavuran duygusal gürültü patırtının boşluğunu anlar,” derdi bana. “Bunu olabildiğince erken anlayan insan mutludur. Böylece varoluşun tadını daha iyi çıkarır.”