Shakespeare, Homeros ve Horace, insanın "ünlü" olma arzusunun aslında başka bir insan özelliğinden, ölüm korkumuzdan kaynaklandığına inanıyorlardı. Ünlü olmak, öldükten
çok sonra bile hatırlanacağınız anlamına geliyordu. Şöhret, bir çeşit ebedi hayat imkanı sunuyordu.
Mərhəmət duyğusunun toxumunu yaxşı yetişmək üçün uyğun gübrələnmiş bir mühitə - sevgi hopdurulmuş şüura əkmək lazımdır. Şüurunuzu sevgiylə süsləyəndən sonra mərhəmət duyğusu üzərində meditasiyaya başlamaq olar.