Kitabunya
@Kitabunya
Dondurmacının Çırağı
"Ama insanlar tuhaf! Kendilerini sevmeyen, önem vermeyene daha bir büsbütün tutuluyor, kendisini küçük görür gibi olana musallat oluyorlar."
Reklam
Son Kuşlar
"Dünya değişiyor dostlarım. Günün birinde gökyüzünde güz mevsiminde artık esmer lekeler göremeyeceksiniz. Günün birinde yol kenarlarında toprak anamızın koyu yeşil saçlarını da göremeyeceksiniz. Bizim için değil ama çocuklar, sizin için kötü olacak. Biz kuşları ve yeşillikleri çok gördük. Sizin için kötü olacak. Benden hikâyesi."
Herkese merhaba. Stefan Zweig tarafından 1922 yılında yazılan ve yazıldığı günden bu güne ününü hiç kaybetmeyen bir eser Amok Koşucusu.
İlk olarak kitabın ismi alışık olduğumuz isimlerden değil ve oldukça dikkat çekici. Zweig novellasında Amok için şunları söylüyor:
"Bir Malezyalı, son derece sade, son derece iyiliksever bir insan, içkisini içiyor... orada öylece oturuyor, duygusuz, umursamaz, donuk... tıpkı benim odamda oturduğum gibi... ve birden ayağa fırlıyor, hançerini kapıyor ve sokağa koşuyor... dosdoğru koşuyor, hep dosdoğru... nereye olduğunu bilmeden. Yolda karşısına ne çıkarsa çıksın insan, hayvan hançeriyle vurup yere seriyor ve kan sarhoşluğu onu daha da öfkelendiriyor... Koşan adamın ağzından köpükler saçılıyor, delirmiş gibi uluyor... ama koşmaya devam ediyor, koşuyor, koşuyor artık ne sağa bakıyor ne solda duruyor, sadece tiz çığlığıyla, elinde hançeriyle öyle korkunç bir halde ileriye doğru koşmaya devam ediyor..."
Kitap ismini bir tür cinnet hali olan aynı zamanda bir psikolojik rahatsızlık olan "Amok Koşucusu" ndan alıyor. Zaten Zweig' ın olduğu yerde psikolojiden bahsetmemek imkansız.
Kitap, Napoli Limanı' ndan Oceania' ya giden bir gemide yaşanan esrarengiz bir kaza ile başlıyor. Sonrasında ise bizleri bu kazanın hikayesi bekliyor.
Hollanda' nın sömürgelerinden birinde mesleğini yapan başarılı bir doktor olan başkarakterimiz, yaşadıklarının etkisiyle oldukça karmaşık bir haleti ruhiye içerisinde içini tanımadığı bir yolcuya dökmek ister. Doktorun yaşadığı çaresizliği şu sözlerinde görmek mümkün:
"Sizden benimle konuşmanızı rica ediyorum çünkü kendi suskunluğumda boğulmak üzereyim..."
Zweig' ın bu novellasında kendisinden yardım istemek için gelen asil bir kadını buyurgan ve gururlu tavırları yüzünden reddeden bir doktorun pişmanlığı ve bunun
Reklam