Özlem Arslan

Özlem Arslan
@Kitap1Dost
İnsan,felaketler karşısında daha ne kadar kulağını tıkayacaktı?
İnsanların çoğunun hayal gücü kısıtlıdır.Kendilerine doğrudan dokunmayan sivri ucu sert bir bicimde duyularini harekete gecirmeyen sey,onlari neredeyse hic tahrik etmez;ancak tam gozlerinin önünde meydana gelen ve duygularinin dokunma mesafesindeki en ufak bir şey dahi içlerinde ölçüsüz bir tutkuyu tutuşturur.Böyle bir durumda da nadiren gosterdikleri duyarlılıklarınin yerini yersiz ve abartili bir şiddet alır.
"Beni teselli edip bir takim sozler soyleyecekler ama bana ne yardimi olacak bu sozlerin?Biliyorum,ondan sonra yine kendi basima kalacagim.Ve insanlarin arasinda yalniz kalmaktan daha korkunç bir sey olamaz."
"Ve oyle saniyorum ki,beni ölüm döşeğindeyken çağirsan da kendimde yataktan kalkip seninle gitme gucunu bulurdum."
"Ben de herkes gibiyim.Dünya gerçeklerine oldukları gibi değil de olmalarını istediğim gibi bakıyorum."