İnsanların çoğunun hayal gücü kısıtlıdır.Kendilerine doğrudan dokunmayan sivri ucu sert bir bicimde duyularini harekete gecirmeyen sey,onlari neredeyse hic tahrik etmez;ancak tam gozlerinin önünde meydana gelen ve duygularinin dokunma mesafesindeki en ufak bir şey dahi içlerinde ölçüsüz bir tutkuyu tutuşturur.Böyle bir durumda da nadiren gosterdikleri duyarlılıklarınin yerini yersiz ve abartili bir şiddet alır.
"Beni teselli edip bir takim sozler soyleyecekler ama bana ne yardimi olacak bu sozlerin?Biliyorum,ondan sonra yine kendi basima kalacagim.Ve insanlarin arasinda yalniz kalmaktan daha korkunç bir sey olamaz."