Kitap_fısıltıları
@KitapFISILTILARI
Şu anda okuduğu kitap
Neden çiçekleri hep bir şeylere benzetmek için kullandıklarını ancak büyüyünce anladım. Yalnızca bu çiçekler, hep bir yerlere gidecekmiş gibi azade ve özgür oluyorlar, ama küçük bir havuzun içinde bir yere gitmeden yaşıyorlardı. Hayatta böyle bir şeydi benim için;hep bir yerlere gidecek gibi duran, yalnız ve bir yere gitmeyen bir çiçek. Bütün hayatın özeti buydu. Ben de bir yere bağlanmadım ve bir yere gitmedim; öyle solgun bir nilüfer gibi bir havuzun içinde yalnız başıma durdum, köklerimi salamadım, ne olduğum yere sağlamca yerleştim, ne başka diyarlara kaçabildim, içinde durduğum havuzla birlikte kirlenip eskidi. Bana bakanlar, beni seyredenler, beni sevenler oldu, ama kimse yakasına takmadı beni, kimse odasına koymadı, kimse beni sulayıp büyütmek için uğraşmadı. Onlara ihtiyacım olmadığını, havuzumda tek başıma yüzebildiğimi düşündüler, bende yüzdüm, kederi, yalnızlığı, kirlenmeyi öğrendim ve hayata benzedim. Ne garip başka bir şey olmak da istemedim, beni beğenmeleri yetti bana...
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Kadınlar ve erkekler arasındaki bazı konuşmalar, uçurumun kenarında bir çiçek kopartmak gibidir,yanlış bir sözcük söylerseniz bir utanç uçurumuna düşebilirsiniz, ama doğru sözcükleri seçebilirseniz, hiç unutmayacağınız bir anınız olur.
Bir kadın lapa lapa yağan kar gibidir. Dokunduğu, düştüğü yürek uygun değilse, erir gider.
youtu.be/8_Q-TfazagQ
Bu kitap için söylenecek okadar çok şey var ki!!! Okurken beni benden alan ve her kelimesini kana kana içerek okuduğum bir kitap oldu... Kitapta ayrı ayrı hikayeler var ve her hikaye insana dair duygular barındırıyor. Okurken yaşadığımız her duyguyu hissedebiliyor insan. Aşk, tutku, kıskançlık, yalnızlık, birliktelik, kadın-erkek herkesin kendinden birşey bulacağı tüm duygular var bu kitapta. Kimi zaman okurken işte düşündüğüm tüm hisler kaleme dökülmüş dedim,kimi zaman başka birinin yaşadıklarını okudum hikayelerde. Kitabı okurken bir arkadaşımla konuştum ve ona Ahmet Altan karşımda olsa da saatlerce insana dair bu güzel düşünceleri benimle konuşsa dedim. Kalemi okadar güzelki, hissede hissede okudum son satıra kadar. Hani hep derler ya bu kitap bitmesin istedim diye, bana göre de bu kitap sonsuz olsun. Kesinlikle okuyun derim.
