Kitap_fısıltıları
@KitapFISILTILARI
16 Temmuz
74 okur puanı
Mart 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Yaptıgı hatanın bedelini, yaşadığı korku ile ödeyen bir kadın. Sanırım bedellerin en ağırı da bu olsa gerek. Yaptıklarının, hata olduğunu kabul eden her insan, aslında bu hatalarının ağırlığı altında yeterince cezalandırılırlar. Anlatamamak, anlaşılamamak, yargılanmak insanın itiraflarındaki en büyük duvarlar. Sürükleyici, merak uyandıran, son sayfasına kadar ne olacak sorusu sorduran bir hikaye...
Reklam
Nilüfer, Nilgün ve Nil. Hatta Nilüferin annesi. Dört ayrı zaman dört ayrı kadın dört benzer hayat. Her karakter kendi zamanında mutsuz ve mutluluk için çırpınmakta. Her karakter, kadın olmanın verdiği sorumluluklarla yaşamını devam ettirmekte. Yaşadıkları aşklar, ihanetler, horgörülmeler, baskılar ve şiddetleri kendi dönemlerine kendi seçimlerine göre anlatıyor. Ben okurken annemi gördüm, kendimi gördüm, çevremdeki kadınları gördüm. Yani bizden parçalar vardı her satırda. Kadınlar; zaman Geçtikçe, her nekadar acılar, sıkıntılar evrime uğrasa da o acılar yaşanılan zorluklar bitmiyor. Çünkü biz herşeyi kendi kendimize yapıyoruz. Belkide anneannemiz annemize, annemiz bize, bizde çocuklarımıza bunu öğretiyoruz.... Bu öğretilerin, bu bakış açılarının değişmesi dileğiyle...
Puan vermedi·208 syf.··
Beğendi
·2019 13. kitabı
·26 saatte okudu
·Okunma: 24 Ocak 2019 21:19
Ahmet Altan, en sevdiğim yazarlardandır.Ancak bu kitabın da malesef aynı tadı alamadım. Kitapta dede ve torunun yalnızlıkları ve bu yalnızlık hissi nedeniyle, bunu bastırmak adına bir nevi başkalarını kullanmalarını ancak bunun sonucunda da aslında daha çok yalnızlığa, hatta bir okadar da pişmanlıklara kapıldıklarını okuyoruz. Keşke karakterlerlerin psikolojik durumları daha sindirilerek anlatılsaydı. Çünkü çok hızlı geçişler vardı. Bir anda geçmişte bir anda bugun deyiz. Bir anda Hüsrev beyde bir anda Nermin'deyiz. Bu nedenle bana, kitap çok aceleye gelmiş gibi hissettirdi malesef :(
Yine bitmesin, sonsuz olsun dediğim bir kitap. Hatta okadar bitmesini istemedim ki araya başka kitaplar alıp, Martıları Seven Adamı sayfa sayfa içime sindire sindire okudum. Bolca farkındalık sağlayan, mutluluk duygusunu yaşamanın, yada mutsuzluktan bile bir mutluluk çıkarmanın var oldugunu gösteren; inançlar konusunda aslında tabuları yıkar gibi görünüp asıl içimizde olması gereken inanca sürükleyen muhteşem bir eser. Bakış açıma yeni bir yaklaşım kattığına ve bu yaklaşımın (eğer hayatımda uygulayabilirsem) bana çok şey getireceğine inanıyorum. Biliyorum klasik oldu artık ama, tavsiye ediyorum okuyun okuduktan sonra başkalarının da bu kitabı okumasına vesile olun:))))
958.jpg){kind=small}
Puan vermedi·248 syf.··
Beğendi
·2017 67. kitabı
·7 günde okudu
·Okunma: 01 Haziran 2017 10:27
Ahmet Altan kitaplarını, her zaman zevkle okuyorum. Duyguları çok gerçekçi ve güzel ifade edip kendimden birşeyler bulmamı sağlıyor. Yine bir aşk hikayesi vardı bu kitapta da. Arada kalmışlık ve bu arada kalmışlık ile yaşanan gelgitler, umutsuzluklar, kararsızlıklar, yoğun duyguların bol oldugu sürükleyici bir konu. Açıkçası kitabı okurken kafamda bir son belirlemiştim. Ama son sayfayı bitirdiğimde beni tatmin eden bir son bile göremedim.Altan belki de bu değişik duyguların sonucunu okuyucunun hayal gücüne bırakmıştır. Ben zevkle ve merakla okudum. Sizlere de nacize tavsiyemdir :))
Reklam