#yazarhakkında
*Özdemir Asaf tekdüze mutlulukların, yapay tedirginliklerin şairi olmadı hiçbir zaman. Şiiri zamandan/mekandan münezzehtir. 1000 yıl sonra da bir şiir, okuru kendi zamanına çekebilir yazdıklarını.
Yazmanın, yazmaktan sonrasının ruh halini bir çok edebiyatçı yaşamıştır.
Onun gibi:
Yazmasam değil,
Yazıp üstünü çizsem.
*Çok sevdiği Betçet Necatigil için söylediği kendi içinde geçerliydi:
Aynı hamurdandık.
Şiir duyuyor,
Şiir bakıyor,
Şiir arıyor,
Şiir görüyorduk.
*Şiirlerinin bazen iki dizesi bir durumu, bir anı özetler. Dolayısıyla yaşamımızın günübirlik kesitleri de onun şiirine yansır.
*Açık söylemeyelim ki pek şiir sever olduğum söylenemez maalesef. Ama Özdemir Asaf öyle açık bir dille yazmış ki duygularını, yaşadıklarını, anlarını şiir sevmeyenler bile kolaylıkla anlayıp özümseyebilir.
Yalnız
Hem bilgesi,
Hem delisidir
Kendi dünyasının.
Ayrıca;
Hem efendisi,
Hem kölesidir
Kendisinin.
Tadını çıkaramaz
Görece'siz dünyasında
Hiçbirisinin.