peru lama
@KitapSevenLama
Ot yemek ve hoşlanmadığım şahısların yüzüne tükürmekten arta kalan zamanımı kitap okuyarak değerlendiriyorum.
Şu anda okuduğu kitaplar
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Kitabı tamamen 1000Kitap yorumlarına bakarak aldım ama benim için biraz hayal kırıklığı oldu. Buradaki insanların zevklerine güvensem de sonuç olarak hepimizin farklı zevkleri olduğunu da göz ardı etmemem lazım sanırım.
Kitabı okuyalı biraz oldu aslında ama zamanında inceleme yazmaya çekinmiştim. Bugün içimden geldi. Ekleyeyim dedim.
1000Kitap'ta yazılanları gördükten sonra kitabı büyük heyecanla aldım diyebilirim. Kitap son derece güzel başaldı aslında. Zaten 1 ya da 2 günde bitirdim. (İnce olması da burada etkili) Kitabın yazımı gayet akıcıydı, rahat okunuyordu. Kitabın belki yarısına gelene kadar hiçbir sorun yoktu.
Sonra heyecanla kitabı bitirdim ve.... Duvara bakıp "ben şimdi ne okudum?" diye kendimi sorguladım. Sonra daha geniş bir platform olduğu için Goodreads'e baktım ve orada yapılan yorumlarda benim gibi düşünen çok kişi olduğunu fark ettim. Yine de bir o kadar beğenen de vardı.
Anayacağınız bu kitap biraz ikilemli. Kötü diyemeyeceğiniz kadar iyi ve iyi diyemeyeceğiniz kadar kötü. GR'de bunun yazarın eserlerinden daha zayıf bir tanesi olduğunu, diğer kitaplarının daha iyi olduğunu söyleyenler de vardı. Eğer kırk yaşın ilerisindeyseniz kitabın sizi daha çok tatmin edebileceğini, genç yaştakilerin o kadar da beğenmeyebileceğini söyleyen de vardı.
Ben şahsen kitabın "havasını" beğendiysem de konu açısından çok zayıf olduğunu düşünüyorum. Karakterler ya da olaylar inandırıcı değil, olaylar mantıksız gelişiyor ve bir sonuca falan da bağlanmıyor. İnternette gezinip "ya herkes kitap iyi iyi diyor... tam olarak nesi iyi bu kitabın" diye gezindim ve neden iyi olduğunu açıklamayı başarabilmiş bir kişi bile bulamadım. "Beğendim çünkü güzel bir kitaptı" dan ötesine geçebilen pek olmamış.
****
Spoiler kısım, aman dikkat:
Bana göre kitabın sonu acayip derecede
Büyük umutlarla başlayıp biraz hayal kırıklığıyla bıraktığım kitaplardan. (Neden bu günlerde okuduğum kitapların yarısını beğenmiyorum ben?)
Kitabın biraz durgun bir yapısı var ama açıkçası yarıya kadar yavaş yavaş da olsa gelmeyi başardım. (Yazarın yazım tarzı biraz pasif/edilgen, hep bir şeyleri yapıldı, edildi tarzında okuyoruz. Yine de bu beni çok rahatsız etmedi. Yazar işini biliyor demek ki.)
Ben kitabın sıla hasreti üzerine olmasını bekliyordum ama kitap bana herhangi bir özlem duyusu vermeyi başaramadı. (Hayatımda hiç yaşamadığım bir duygu zaten.) Eilis Brooklyn'e gidiyor ama ne bileyim. Daha çok yaşadıklarını dinliyoruz. Buraya gittim, şurada çalışıyorum, günlerim şöyle geçiyor. Yarıya kadar belki iyiydi, dediğim gibi sıkılmadım, olayların nereye bağlanacağını bekliyordum. Kız biriyle tanıştı, herhalde olay buradan çıkacak falan diye düşündüm. Ama ne bileyim... özellikle kitabın sonlarında yazarın oluşturmaya çalıştığı çatışma bana aşırı duygusuz, basite kaçan bir şey gibi göründü. Yeterince işlenmiş gibi değildi, açıkçası ne İtalyan çocuğu ne de ikinci aşığı öyle çok umursadım. (Yazar bu İrlanda - İtalyan etnik farklılığından girseydi yemin ederim daha iyi bir çatışma çıkardı. Bir an sinyal verir gibi oldu, yazar bundan gidecek diye düşündüm... ama olmadı? neden bilmiyorum?)
Şu an adını bile hatırlamakta zorlandığım (Tony? miydi) İtalyan çocuğu sevemedim. Açıkçası... Eilis çocuğu seviyor muydu? Ana karakter bence çocuktan gizli gizli hiç hoşlanmıyordu, çünkü bu ikisinin aşık olduğuna falan inanmam gerekiyorsa yazar bunu başaramadı. İkinci aşk dramasıysa bundan da beterdi. Eilis bence çocuğu sevdiğinden falan da dönmedi, topluma rezil olurum diye döndü. Sonra da kitap bitti zaten.
Belki ben Amerika'ya göç eden bir İrlandalı olmadığım içindir bilmiyorum.
