peru lama
@KitapSevenLama
Ot yemek ve hoşlanmadığım şahısların yüzüne tükürmekten arta kalan zamanımı kitap okuyarak değerlendiriyorum.
Şu anda okuduğu kitaplar
Bu kitapla alakalı iki farklı düşüncem var. Biri, okurken kendimi ne kadar rahatsız hissettiğim diğeri ise kitaba ne kadar imrendiğim.
Kimi yönlerden bana Hakan Günday'ın AZ kitabını hatırlattı. Ana karakterler bir kız ile bir erkek. İkisi de çocukluk travmalarının etkisinde yaşıyorlar. Birinin yeme bozukluğu diğerinin de kendine zarar verme huyu, aynı lisede okumalarıyla başlayan tuhaf tanışıklıkları ve buradan ilerleyen tuhaf bir olay örgüsü....
Kitabı bu kadar özel kılan ise klişe bir şekilde "bu acılarımız bizi birleştiriyor" klişesine girmiyorlar. Asla birbirlerine kendilerini açamıyorlar. Asla bir araya gelemiyorlar.
Ve kitap böyle bitiyor.
Ana karakter bir kız ve bir erkekse, tek seçeneklerinin mutlu son olmadığını görmek açısından, amatör bir yazar olarak son derece gözümü açan bir deneyim oldu, Asal Sayıların Yalnızlığı.
Çok akıcı bir dile sahip olması da cabası....
Daha önce hiç "yeraltı edebiyatı" denen şeyi okumamıştım. Benim için iyi bir başlangıç oldu diyebilirim.
İkisi de zor hayatlara sahip iki çocuğu, başlarından geöen zorlukları ve Dünya'nın o haberlere yansımayan gerçekliğini son derece yalın bir dille anlstmış Hakan Günday. "Biz çok farklıyız, bütün dünyaya karşı biz s.s.s." tarzı bir Wattpad kitabı olayına girmiyor, karakterler hiçbir noktada kendini okuyucuya acındırmaya çalışmıyor. Bu yönden bana gerçekten ilginç geldi.
Son derece akıcı olması ve bütün gece bitirmek için kendimi zorlayacağım kadar sürükleyici olduğu da cabası.
