{Hanbeli}
Okumayı zevk değil akîde meselesi görenlerdenim. Kur’ân ve Sünnet merkezli okur ve yazarım. Kalemim süs için değil; hakkı ayırmak, bâtılı teşhir etmek içindir. Popülere değil, hak olana meylim var.
Vehb b. Münebbih'ten onun şöyle dediği nakledilmiştir:
"Şüphesiz Dâvûd'un ailesinin hikmetinde; şu dört vakitten gafil olmamada akıllı kimsenin üzerine düşen bir hak vardır.
(Birincisi) Rabbine münacaatta bulunacağı bir saat/vakit.
(İkincisi) nefsini hesaba çekeceği bir vakit.
(Üçüncüsü) din kardeşlerine kendisine ayıp ve kusurlarını haber vermelerini kendisini tasdik etmelerini sağlayacak bir vakit.
(Dördüncüsü) nefsi ile lezzetlerinin arasını, helâl ve güzel olan şeyleri yapmada serbest bırakmasıdır. Şüphesiz bu saat, diğer saatler için de bir yardım ve kalpler/nefisler için bir rahatlamadır."
"Cahil bir genç Eflatun'a,
"Bu kadar çok ilim öğrenmeye nasıl muktedir oldun?' diye sordu.
O da,
'Zira ben senin içtiğin içecekten daha çok, kandil yağı tükettim' diye cevap verdi.
Bana ulaştığına göre bir adam Eflatun'a,
'Bizim hepimiz aynı yerde/mektepte değil miydik?' diye sordu.
O da,
'Evet' dedi. Adam,
'Şu halde benim ilimdeki payım gördüğün gibi olduğu halde, sen nasıl talim kürsüsüne yükseliyorsun?' dedi. Eflatun,
"Zira benim dinarlarım yağ satanlara taşınırken, senin dinarların meyhanecilere taşınıyordu."