Kadın, "Daha doğrusu," diye cevap verdi, "delilikle akıllılık arasında hiçbir fark kalmadı artık. Yeni zamanlar kaldırdı o farkı ortadan. Ben de buna alışıyorum yavaş yavaş, en fenası."
"Sosyal idealleri yok gençlerin," diyordu. "Bütün iş orada. Çevrelerini, yurtlarını, kendi insanlarını düşünmüyorlar; kendilerini onlardan bağımsız sayıyorlar. Oysa insanı sosyal hayvan diye..
"Hey gidi gençlik," diyordu. "Yetmiş yaşına geldim, yaşamayı bir gün bile yük gibi gördüğüm olmamıştır. Her zaman, her işe yeniden atılmaya hazırımdır ben."
"Dayanmaya gelince, benim için öyle bir durum olmamıştır hiç. Yaşamayı hep tatlı görmüşümdür ben... İşte bugünkü gençleri bunun için anlayamıyorum. Neyin ıstırabını çekiyorlar? Hangi yükü yükleniyorlar ki yaşamak onlara güç geliyor."
Çünkü dram yaşamak çağında idi ve ayağına gelen bu nimeti tepemezdi. Sevdiğinden zorla ayırtılan ve istemediği bir adama verilen kız... Ne güzel şeydi bu!