Kolay iş değildi bu; ruhu-kederli,ürkek, göze görünmemek için elinden geleni yapan ruhu- bağırsaklarının ta
derinliklerinde bir yere gizlenmişti, kendini göstermekten utanıyordu.
Yakında herkesin hastalanacağını, hastane yataklarının yetmeyeceğini, doktorların hastaya, mezarcıların cenazeye yetişemeyeceğini bir eczacı olarak siz de pekâlâ düşünebilirsiniz.
“Tehlike yaklaşırken insanın içinde aynı derecede güçlü iki ses duyulur: Birincisi çok mantıklı bir sestir, insana tehlikenin cinsini ve özelliklerini incelemesini ve ondan kaçmanın çarelerini bulmasını öğütler. İkinci ses ise sanki daha da mantıklıdır: Yaklaşan tehlikeyi düşünmek yalnızca mutsuzluk ve acı vereceğine ve zaten insanın olacakları tahmin edip olayların genel gidişatını değiştirmeye gücü yetmeyeceğine göre, en iyisi, insanın başına gelene kadar korkunç olaylara gözlerini kapamak ve tatlı şeyler düşünmektir, der bu ikinci ses.”
Lev Tolstoy, Savaş ve Barış