BİR ATEŞİ SÖNDÜRMEK, bir ateşi yakmak kadar güzeldi.
Bazen kalpte bir ibadet aşkını tutuşturmak için yakılırdı yüreklerde ateş, bazen bir sokak ortasında söndürülürdü çaresizlik ateşi. Ve bazen de sahip olduklarımız ateş olup yakardı kalbimizi,yoksulluğa şahit olduğumuzda...
- Yavrucuğum, dedi. Onu ben sana helal ettim. Artık haram olmaz. Sonra,baban bunu nereden duyup görecek ki sana kızsın?
Çocuk beynime bir bomba gibi düşen şu cevabı vermişti.
- Ama ama babam görmezse de melekler görür!
Allah'ım gel de dayan bu sahneye... Gel de titreme bu onurlu çocuğun önünde.
"Görelim Mevlam neyler, neylerse güzel eyler..."
Elbet Mevlam güzel eyleyendi.
Nur'umun bana lütuf olması gibi...
Hamd ettim! Rabbim ise kendine dayananı ömür boyu aziz kılmaktadır.
- Bey, dedi. Rabbim kendini seven bir kulunu bir hadiseyi layık görüyorsa, onda bir hikmet aramak lazımdır. Yüce Allah kendisi için çırpınan kulunu perişan eder mi?