kitapdostu
@Kitapdostu80
17 okur puanı
Mayıs 2018 tarihinde katıldı
Selma DereEdebiyat
Yağmur damlalarının oluşturduğu, çukur üzerinde pereme yüzdürmeye çalışan ak saçlı bigâneye rast geldi gözlerim. Her damlasında bir "lıp lıp" edişine şahit olmakla kalmayıp, peremenin yol aldığını da bizzat gördüm. Adeta süzülmekle kalmadı, bana nasıl yol alacağımın dersini dâhi vermekle yetinmedi.
Ardından herhangi birine bağlı olmamam gerektiğinin koordinatını birbir aktardı.
Zamane takvimde mevsimlerden sonbahar olunca gazellerin de dalgayla yol aldığını görmek cabası oldu tabi. Gıyâbında konuşmakla kalmayıp, dile geldi bigâne. Birbir anlattı senaryoyu. Meğersem o çukurlar önceden oluşan yağmurun sonradan doluştuğu gazelin dalgayla yol aldığı...
Tamamıyla önceki takvimlerin gardırobunda yer alan, yaprak misaliymiş meğer.
Oldum olası pencere kenarından seyre durduğum adaları andıran çukurların üzerine kepenek kapanasıymış meğer...
Ben hayatın peremesiyim...
Yüzümdeki YabancıEdebiyat
İşimle evim arasında geçen hayatımı eşim, oğlum ve komşularım
renklendiriyordu. Komşularımı çok iyi tanımasam da en
iyi tanıdığım Selahattin Bey’in dostluğu bana yetiyordu. Evimin
karşısında olduğu için onu her gün görebiliyordum. Bazen üç beş
dakikalık muhabbetimizin tadına doyum olmuyordu. Dostuna
sıkıntıları unutturup kısa da olsa mutlu olmasını sağlayan bir
kişilikti o. Haftada bir de olsa uzun uzun sohbet etme fırsatı yakalıyorduk.
Eğlenceli bir arkadaş olmasına rağmen bazı gizemli
yönleri vardı. Merak etmiyor değildim ama sorgulamaktan da
çekiniyordum. O hep takım elbise giyerdi. Birkaç kez “Neden
sürekli böyle giyiniyorsun? Sıcak havada dahi ceketle geziyorsun!
Bir sebebi var mı?” diye sordum fakat cevap alamadığım
gibi üstelik konuyu hemen değiştirmişti. Birkaç kez de belinde
bir silah olduğunu fark ettim. Arkadaşımın hem karanlık tarafı
var hem de aydınlık… Kısacası Selahattin Bey oldukça gizemli
bir insandı.....
Yüzümdeki YabancıEdebiyat
Dudaklarım çatlamış, ağzımda acı bir tat ve sanki içimde bir yangın var da onu söndürmek istercesine susamıştım. Uzun zamandır çok derin bir uykuda gibiydim. Ama artık uyanma vakti gelmişti sanki! Gözlerimi açtığımda kocaman bir elma kurdunun belini bükerek ilerlediğini gördüm. Kurdun baş kısmı sabit beklerken, arka tarafı ortada kalan bölümün yukarıya doğru boğumlanmasını sağlıyor sonrada belirli bir hızla o boğumun yardımıyla ön tarafa doğru gitmesine yardımcı oluyordu. Elma kurdunun hemen arkasından, işe geç kalmışçasına elinde sefer tasıyla acele ve telaşlı bir şekilde koşuşturan ve bir memur edasıyla ilerleyen, sırtında kendisinin iki katı büyüklüğündeki kırıntıyı taşıyan bir karınca. Gözlerimi biraz aşağıya doğru kaydırdığımda ise, kaldırım taşlarının kıvrımları ve üzerindeki tozları gördüm. Uyandığım yer bir bahçe duvarının kenarıydı. Manzaram ise duvarın zemine dokunan yeriydi. Neden bu manzarayı izliyorum? Buraya ne zaman geldim? Neden ve nereden geldim? Burada olmamın bir amacı var mıydı? Sorular sorular… Hiç hatırlamadığım gibi çaresizce kalakalmıştım oracıkta. Zihnim tuz gölünün üzeri gibi bembeyaz, parlak ve alabildiğine bomboştu....
....
...
..
